Η Ελληνίδα Φωτορεπόρτερ Μάρω Κουρή μας ξεναγεί στις Γυναίκες του κόσμου

Η Μάρω έχει ταξιδέψει εκεί που όλοι θα θέλαμε.
Με την μηχανή της φυλακίζει εικόνες και στην ψυχή της ανθρώπους.
Φωτο: Πηνελόπη Μασούρα

Επιλέγει να γνωρίσει από κοντά τις φυλές του κόσμου. Μένει μαζί τους, δοκιμάζει ότι φτωχικό έχουν να της προσφέρουν.
Επιστρέφει πλουσιότερη σε φίλους.

http://www.youtube.com/watch?v=U6Lj0XR7IPU

Στ νέα της έκθεση με θέμα: ''Οι γυναίκες του Κόσμου΄΄ αφηγείται τις ιστορίες των γυναικών που γνώρισε και αγάπησε.


Η συνάδελφος και φίλη Αλεξάνδρα Καστάνια συναντήθηκε με την Μάρω και δημοσίευσε μια εξαιρετική συνέντευξη με μνήμες της φωτορεπόρτερ, εικόνες και μουσική.:

http://www.theinsider.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=16564%3Ai-maro-koyri-mas-systinei-tis-qgynaikes-toy-kosmoyq&catid=58%3Aart&Itemid=100

Οι Art Novalis σε Εικαστικά Παίγνια

 
Το φθινόπωρο του 2011 μετά από σκέψη λίγων δευτερολέπτων αποφάσισα να γίνω μαθήτρια στα  ΄΄Εικαστικά Παίγνια΄΄ με δάσκαλο τον ζωγράφο, γλύπτη και συγγραφέα Δημήτρη Μανίνη.
Επί χρόνια άκουγα και παρακολουθούσα φίλους μου και μαθητές του να περιγράφουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του μαθήματος και του δασκάλου.


Τον διάβασα. ερωτεύτηκα τα γλυπτά του, παιδεύομαι ακόμη να αποκωδικοποιήσω τους πίνακές του και απολαμβάνω το χιούμορ και την παρέα του.

Τώρα αποφάσισα να τον ''εκμεταλλευτώ'' και να στοχαστώ με ησυχία τη Τέχνη.
Εθισμένη σε αίθουσες συνεδριάσεων με ένταση και θόρυβο, χρειάστηκα μονάχα μια επίσκεψη στο ατελιέ ''Ηράκλειτος΄΄ για να διαπιστώσω ότι εκει, ο χρόνος και ο ήχος είναι αλλιώς.
Οι Art Novalis  είμαστε η ομάδα των πρωτοετών που εξελίσσεται σε μια πολύ ενδιαφέρουσα παρέα.
Για τις εικαστικές της δυνατότητες ο χρόνος θα δείξει...


Οι  Art Novalis είναι η νεώτερη ομάδα σπουδαστών, στο εργαστήρι  «ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ» αποτελείται από 9 μέλη με διαφορετικές δραστηριότητες  και ηλικίες, αλλά με ένα κοινό ενδιαφέρον:
Τα Εικαστικά  Παίγνια με δάσκαλο τον Δημήτρη Μανίνη


Στο πρώτο μάθημα γνωριμίας  μεταξύ μας, ο εκ των αρχαιότερων  σπουδαστών, ο Νίκος Εγγλέζος  έβγαλε τις φωτογραφίες που αποτελούν και το πρώτο υλικό αυτού του blog.

Έκτοτε η σύνθεση της ομάδας εμπλουτίστηκε και με άλλα μέλη που κατέληξαν  στο όνομα Art Novalis  ΄΄παίζοντας΄΄  με τις λέξεις:  Τέχνη και Σοδειά.

Δημήτρης Μανίνης
Σε αυτό το ιστολόγιο μπορείτε να παρακολουθείτε την σταδιακή πορεία μιας ομάδας, από τη στιγμή που αναγνωρίζει  εάν η  ΄΄γαία ΄΄ της είναι γόνιμη μέχρι την σπορά  και το θέρος.

Ο  Δάσκαλος έχει δική του μέθοδο  και μετά από τέσσερα μαθήματα καταλάβαμε ότι  ΄΄σκάβει΄΄ τον καθένα ξεχωριστά  -κάποτε το ομολόγησε-


Τι κρύβει το ΄΄υπέδαφος΄΄ πότε, πως και με ποιο τρόπο, θα φανεί στο ΄΄έδαφος΄΄ 

...θα δούμε

                                                                    
                          Μάθημα Πρώτο (της γνωριμίας)

Σοφία και Κώστας

Βάσια

Μαίρη
Σταύρος

Νατάσα


                                       

Η ΜΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΛΛΑΡΗ



Το αρχείο  Καλλάρη αποτελείται από εκατοντάδες φωτογραφίες, χειρόγραφες επιστολές, καρτ ποστάλ, επιστολικά δελτάρια, ηχογραφημένες μαρτυρίες και έγγραφα ντοκουμέντα για την ιστορία της Ελλάδας από το 1812 μέχρι και το 1974.

Τα μέλη της οικογένειάς έδρασαν και επέδρασαν στα γεγονότα, από την επανάσταση του 1821, την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, τους Βαλκανικούς πολέμους, τον Α και Β Παγκόσμιο Πόλεμο, την Μικρασιατική Εκστρατεία, τον Εμφύλιο Πόλεμο και τη Δικτατορία των Συνταγματαρχών.
Ο Στρατηγός Κωνσταντίνος Καλλάρης είναι από εκείνα τα ιστορικά πρόσωπα που η δράση τους έχει περιγραφεί μόνο από τρίτους.  Σε αντίθεση με πολλούς συναδέλφους του, δεν άφησε απομνημονεύματα.
Οι δύο κόρες του Αγγελική και  Χρυσηίδα Καλλάρη αμέσως μετά την μεταπολίτευση άρχισαν την διαδικασία καταγραφής και δωρεάς- σε  μουσεία και φορείς- των ιστορικών κειμηλίων  της οικογένειάς.
Στο Πολεμικό Μουσείο των Αθηνών, στο Μουσείο Μπενάκη, στο Κέντρο Ιστορίας του Δήμου Θεσσαλονίκης  εκτίθενται  πλέον  Όπλα, Χάρτες, έπιπλα αλλά και Πίνακες της Φλωρά Καραβία και του Γ. Ροϊλού ,  Μετάλλια, διακρίσεις , βιβλία και προσωπικά αντικείμενα του Στρατηγού  Κωνσταντίνου Καλλάρη.
Μετά τον θάνατο της Αγγελικής  η Χρυσηίδα συνέχισε όχι μόνο τις δωρεές, αλλά και την έρευνα σε αρχεία του κράτους, για την  εύρεση χαμένων ντοκουμέντων.
Σε αυτά τα ντοκουμέντα βασίστηκε το βιβλίο του Συγγραφέα και Καθηγητή Διονύση Μοσχόπουλου « Ο Στρατηγός Κωνσταντίνος Καλλάρης και η Εποχή του»
Αποτελεί πολύτιμο  εργαλείο για ιστορικούς και ερευνητές, καθώς παρουσιάζει  μοναδικά τεκμήρια  για την εποχή των Βαλκανικών Πολέμων, τη στροφή της στρατιάς προς τη Θεσσαλονίκη, την εποχή του Διχασμού, την εξέλιξη της εκπαιδευσης στο στράτευμα και πολλά άλλα

 Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Ο Κ. Καλλάρης ως διοικητής της ΙΙ Μεραρχίας έπαιξε ενεργό ρόλο και στις μάχες του Σαρανταπόρου των Γιαννιτσών την απελευθέρωση και εκκαθάριση της Θεσσαλονίκης.
Ήταν ο πρώτος διοικητής της απελευθερωμένης πόλης. Η Χρυσηίδα Καλλάρη ένιωθε χρέος να παραδώσει όλα τα κειμήλια που σχετίζονταν με την Μακεδονία, στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Αναζήτησε συστάσεις για το πρόσωπο που θα μπορούσε να την βοηθήσει. Έφτασε στο γραφείο του ιστορικού και συγγραφέα Απόστολου Παπαγιανόπουλου που τότε ήταν και διευθυντής Αρχιτεκτονικού του Κεντρικού Δήμου.
Η παράδοση των κειμηλίων ολοκληρώθηκε και παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στον εορτασμό των 2300 χρόνων ιστορίας, της πόλης.

Η Χ. Καλλάρη επέστρεψε στην Αθήνα και στην καθημερινότητά της.







ΜΙΑ ΑΠΡΟΣΜΕΝΗ ΦΙΛΙΑ

Πολλά χρόνια μετά, σε μια τυχαία συζήτηση, ο Α. Παπαγιανόπουλος ανέφερε συμπτωματικά, στη γράφουσα, την εντύπωση που του προκάλεσε η προσωπικότητα της γυναίκας.

Ο θαυμασμός και η συγκίνηση στη φωνή του, μου δημιούργησαν την επιθυμία να την συναντήσω και να καταγράψω τις μνήμες της.
Αναζητήσαμε τον Δ. Μοσχόπουλο και με τη βοήθεια του ανιψιού του συντρόφου της, Κωνσταντίνου Κατσίνη, ξεκίνησε η πραγματοποίηση ενός ντοκιμαντέρ με κεντρικό θέμα τον Κ. Καλλάρη και την στρατιωτική του δράση.
Η Χρυσηίδα ήταν μια αποκάλυψη, η ζωή της μια περιπέτεια συνδεδεμένη με τη νεώτερη ιστορία.
Το ντοκιμαντέρ ολοκληρώθηκε, προβλήθηκε αρκετές φορές από την ΕΤ3 και στάθηκε αφορμή να αποκτήσω μια ενδιαφέρουσα φίλη που μου έμαθε πολλά.

Ζήτησε βοήθεια να αρχειοθετήσουμε τα χαρτιά της. Ξεκινήσαμε από τους λογαριασμούς και τα τέλη του αυτοκινήτου.
 Συχνά μου ανέφερε τις κασέτες της.

Ήταν καθηγήτρια μουσικής με Γαλλική παιδεία .
Υπέθεσα ότι αναφερόταν σε τραγούδια εποχής.
Τα πρώτα χρόνια την επισκεπτόμουν τακτικά. Η μνήμη της ασθενούσε σταδιακά
Πολλές φορές της τηλεφωνούσα και με μπέρδευε με την κοπέλα που την φρόντιζε.
Η αρχειοθέτηση σταμάτησε.
Ο ανιψιός της ο Κωνσταντίνος θα με ειδοποιούσε, όποτε η φίλη μου είχε διαύγεια.   
Απορροφήθηκα από τη ζωή και την καθημερινότητά μου μέχρι τον Ιούλιο του 2007
 ΙΟΥΛΙΟΣ 2007
Προχωρημένο καλοκαίρι στην Ελλάδα
Το κινητό  χτυπάει σπάνια, ξεχνιέται σε απύθμενες γυναικείες τσάντες, στο σπίτι, στο αυτοκίνητο και αλλού.
Λίγα λεπτά πριν καταργήσω την   λειτουργία του  για να βιώσω όψιμα το θέρος, χτύπησε.

«Αναστασία Κατσίνη η σύζυγος του Κωνσταντίνου ανιψιού του άντρα της Χρυσηίδας Καλλάρη.
- Η θεία έφυγε από τη ζωή, το ίδιο και ο άντρας μου και μάλιστα ξαφνικά και πριν από τη θεία. Σας αναζητούσα καιρό, σας βρήκα από τον κ. Μοσχόπουλο»
Άκουγα  την ευγενική και καλλιεργημένη φωνή της γυναίκας και ταυτόχρονα ένιωθα να με κυριεύει εκείνη η θλίψη η γνώριμη σε όσους έχουν βιώσει μη αναστρέψιμες απώλειες, δίπλα της και οι ενοχές, για μια υπόσχεση και ένα χρέος απλήρωτο, σε μια φίλη που αναπάντεχα εισέβαλλε στη ζωή μου και έσπειρε την αξία της αφοσίωσης:

 Σε έναν άνθρωπο σε έναν σκοπό.
Όποιον άνθρωπο όποιον σκοπό

Η φίλη μου που μου αρκούσε να ξέρω ότι υπάρχει, φορώντας μια σφυρίχτρα στο λαιμό για να προειδοποιήσει εάν της συμβεί κάτι,  ένα ψεύτικο περίστροφο π στο κομοδίνο της , κομμένα γάντια οδήγησης στο συρτάρι και κλειδιά ενός αυτοκινήτου, που δεν κλείδωνε, υπέκυψε στον χρόνο.
Ο χρόνος και τα διαφορετικά καντάρια που τον μετρούνε οι διαφορετικές γενιές  ήτανε τώρα το δικό μου πρόβλημα.

Ο χρόνος που πίστευα ότι είχα, για να ολοκληρώσω όσα υποσχέθηκα, τον μετρούσα σύμφωνα με την δική μου-πλασματική- κλεψύδρα.
Το στόμιο της δικής της όμως ήταν φαρδύτερο και οι κόκκοι της γλίστρησαν πριν βρω χρόνο.

 Ένιωθα  ήσυχη γνωρίζοντας πόσο την φρόντιζε ο ανιψιός και  πολύτιμος βοηθός της μνήμης της ο Κωνσταντίνος και έτσι μετέθετα την επικοινωνία μου για την επόμενη
Πολλές σκέψεις  και φασαρία, θα σκεφτείτε, για μια φιλία ανάμεσα σε δύο γυναίκες που τις χώριζαν 60 και πλέον χρόνια.

«-Κ. Κατσίνη λυπάμαι για την διπλή σας απώλεια, η αλήθεια είναι ότι  είχα συνεννοηθεί με τον σύζυγο σας να μου τηλεφωνεί τις ημέρες που η κ. Καλλάρη είχε διάθεση και επιθυμούσε να συναντηθούμε .
Όταν σταμάτησε να μου τηλεφωνεί υπέθεσα ότι είχε χάσει το ενδιαφέρον της οριστικά για την  καταγραφή  του αρχείου της.»

«-Ασφαλώς δεν γνωρίζατε και σίγουρα ήσασταν πολύ απασχολημένη.»
Μου απάντησε με πραγματική ειλικρίνεια και ευγένεια η Αναστασία Κατσίνη, για να βουλιάξω ακόμη περισσότερο στις ενοχές.

Μου θύμισε  ότι σύμφωνα με τη διαθήκη, το  μισό σπίτι δίδεται  δωρεά στο δημόσιο και ότι εκείνο το αρχείο, στέκει όπως το  θυμόμουνα, στον Βύρωνα και περιμένει να γλυτώσει από την κατεδάφιση.

Η είδηση της απώλειας  αλλά και η άγνοια για το περιεχόμενο του αρχείου  σκίασαν  την υποχρέωση. Πρότεινα να μου τηλεφωνήσει όποτε θα είχαν ολοκληρωθεί τα διαδικαστικά και υπήρχε χρόνος να επισκεφθούμε το σπίτι.

Χαθήκαμε και πάλι μέχρι το καλοκαίρι του 2010
Στις 17 Αυγούστου με 42 βαθμούς θερμοκρασία επισκεφθήκαμε την μικρή μονοκατοικία στον Βύρωνα εκεί κράτησε μέχρι τελευταία στιγμή το προσωπικό αρχείο της οικογένειας.
Σε πιθανά και απίθανα σημεία βρήκαμε και συσκευάσαμε επιστολές, φωτογραφίες, έγγραφα.
Δίπλα στο κρεβάτι της υπήρχαν προσεκτικά τακτοποιημένες και δεκάδες κασέτες.

Όταν ξεκίνησα την αρχειοθέτηση και την ανάγνωση των χειρόγραφων επιστολών
-που ακόμη συνεχίζεται- δε φανταζόμουν την ιστορική σημασία του περιεχομένου.

Τα μέλη της οικογένειας περιγράφουν τις συνθήκες στα μέτωπα των Βαλκανικών Πολέμων τη στιγμή που τα γεγονότα εξελίσσονται και η ιστορία γράφεται, ο Κ. Καλλάρης και ο γιός του Σπύρος- λίγο πριν πέσει στο Μπιζάνι-  αναφέρουν τις εικόνες που αντίκρισαν, απελευθερώνοντας τη Θεσσαλονίκη.

Την υποδοχή του κόσμου, τη σύνθεση του πληθυσμού.

Ο Διχασμός, ο Α Παγκόσμιος Πόλεμος, η Μικρασιατική Καταστροφή περνούν μέσα από τα μάτια του δεύτερου γιού που έπεσε μαχόμενος στο Ουσάκ.



                                                    


Η κατοχή, η αντίσταση ο εμφύλιος, οι εξορίες είναι κομμάτι της ζωής και της δράσης της Χρυσηίδας που φύλαξε ευλαβικά όχι μόνο την αλληλογραφία αλλά και τα μικρά χειροτεχνήματα και τα αποξεραμένα λουλούδια  των φυλακισμένων γυναικών στις φυλακές Αβέρωφ, τη Γυάρο, την Μακρόνησο, την Αλικαρνασσό.

Ανάμεσα σε τσαλακωμένα χαρτιά και φακέλους βρήκα ποιήματα του Γιάννη Νεγρεπόντη προς τη Βάσω Κατράκη και τη Χρυσηίδα, τον καιρό που ήταν όλοι εξόριστοι στη Γυάρο μαζί με τον Λεωνίδα Κύρκο τον Γιάννη Ρίτσο, τον Βασίλη Ρώτα και τον Μανώλη Γλέζο.

Στα ημερολόγιά της αναφέρει τις συνθήκες εκείνης της εποχής ενώ επί 40 χρόνια αλληλογραφεί με την Άννα Κινδύνη στο Παρίσι όπως και με τον Αλέκο Κοντόπουλο και τον Ροβήρο Μανθούλη.
Μαζί με όλα αυτά και ένα ανεκτίμητο φωτογραφικό αρχείο σε υλικά και με τεχνικές που μαρτυρούν την ιστορία της φωτογραφίας στην Ελλάδα.
Αλλά και δεκάδες καρτ ποστάλ τυπωμένα  από το 1864 στην Κέρκυρα και σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Σε ξεχωριστό σημείο είχε αρχειοθετήσει τις ξενόγλωσσες επιστολές. Η ίδια μιλούσε και έγραφε σε περισσότερες από πέντε γλώσσες.
Κάποτε έφτασα και στις κασέτες για να ανακαλύψω ότι το άγχος της Χρυσηίδας Καλλάρη δεν ήταν συναισθηματικό.

Αντίθετα επρόκειτο για ηχητικά ντοκουμέντα που η ίδια είχε ξεκινήσει να ηχογραφεί με το δημοσιογραφικό της κασετοφωνάκι το 1983.
Ήταν η εποχή που αναζητούσε όσες συγκρατούμενες της ήταν εν ζωή και μπορούσαν να αφηγηθούν:  Από τους τρόπους που έφτιαχναν προκηρύξεις στην κατοχή σκίζοντας λάστιχα, μέχρι τις συνθήκες κράτησης και τα βασανιστήρια στις φυλακές.


 
Αυτοπροσωπογραφεία Χ, Καλλάρη Φυλακές Αβέρωφ 1950
Άκουσα με  συγκίνηση την Ολυμπία Παπαδούκα να τραγουδάει, την Αριάδνη Χριστοπούλου να περιγράφει με ποιο τέχνασμα έβγαλαν από τις φυλακές την γνωστή επιστολή προς τον ΟΗΕ αλλά και πως η Μαρία Σβώλου κατασκεύαζε παιδικά παιχνίδια στο κελί της, για να τα δωρίσει στα παιδιά των φυλακισμένων μητέρων.

Μαζί με την Αριάδνη Χριστοπούλου είχαν αποφασίσει να γράψουν ένα βιβλίο. Μάλιστα συμφώνησαν σε περίπτωση που κάποια φύγει από τη ζωή να παραδώσει στην άλλη τα χειρόγραφα και το υλικό.
Η Αριάδνη έφυγε πρώτη, έτσι στο αρχείο της Χρυσηίδας βρέθηκαν και τα δικά της χειρόγραφα.

 Η ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ
Όσα περιέγραψα είναι ενδεικτικά και τα ελάχιστα. Η Χρυσηίδα Καλλάρη ολοκλήρωσε ένα μεγάλο κομμάτι του χρέους που ένιωθε, προσφέροντας τα κειμήλια της οικογένειάς της.
Μέχρι τη δύση της ζωής της συνέχισε να αρχειοθετεί. Όταν ένιωσε ότι ο χρόνος θα την προδώσει αποφάσισε να αναθέσει τη συνέχιση αυτής της εργασίας.

 Η απρόσμενη φιλία μας  είχε σαν αποτέλεσμα να κρατώ σήμερα τα ημερολόγιά της και να ξεκινώ μια σειρά από ενέργειες για να γίνει ΄΄δημόσιο κτήμα΄΄ η κάθε χρήσιμη -ιστορικά-πληροφορία.

Το πρώτο βήμα ήταν ο σχεδιασμός μιας σειράς Ντοκιμαντέρ και εκπομπών τεκμηρίωσης, που είναι σε εξέλιξη και μπορείτε να διαβάσετε το περιεχόμενό τους στην αντίστοιχη σελίδα αυτού του Blog:
http://arxiokallari.blogspot.com/p/blog-page_20.html

Η οργάνωση μικρών φορητών εκθέσεων με τα αντικείμενα και τα ντοκουμέντα της οικογένειας Καλλάρη βρίσκεται σε εξέλιξη, με την πρώτη έκθεση να φιλοξενείται από την 28 Οκτωβρίου του 2011, στο Πολεμικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, με πρωτοβουλία του Διευθυντή του Μακεδονικού Μουσείου, συγγραφέα και συμβούλου της σειράς Ντοκιμαντέρ Βασίλη Νικόλτσιου.
 Στόχος είναι να υπάρξει πλήρης ανάπτυξης του αρχείου το 2012 που θα συνοδεύεται από υποστηρικτικό οπτικοακουστικό υλικό, επιτρέποντας την ξενάγηση και σε πολίτες με αισθητηριακές  αναπηρίες.
http://arxiokallari.blogspot.com/2011/10/100-28-0-2011-2012.html

Η ενασχόληση με το αρχείο οδήγησε και στους τελευταίους απογόνους που φέρουν το όνομα Καλλάρη.
Τη Μαρία και τη Βάνα  Καλλάρη εγγονές του μοναδικού αδερφού, του Στρατηγού Κωνσταντίνου Καλλάρη.
Η συνεργασία με την Μαρία αποδεικνύετε, καθημερινά, πολύτιμη.
Φύλαξε με σεβασμό ένα σημαντικό τμήμα του οικογενειακού αρχείου και κυρίως έγγραφα και κειμήλια του Γεώργιου Καλλάρη πατέρα του Στρατηγού και σημαντική ιστορική προσωπικότητα.

http://arxiokallari.blogspot.com/2011/10/blog-post.html

Συνέβαλλε και συμβάλλει στο να συνδέσουμε και να στοιχειοθετήσουμε πληροφορίες για τα ντοκουμέντα, τα οποία  θα ενταχθούν στη σειρά και θα εκτεθούν δημόσια.

 ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Μετά την αποθορυβοποίηση του ηχητικού υλικού, τη συντήρηση των φωτογραφιών και την ανάγνωση των χειρογράφων, έχει προγραμματιστεί μια σειρά από έντυπες και ηχητικές εκδόσεις, προσβάσιμες στο σύνολο των πολιτών και σχεδιασμένες σύμφωνα με την πλατφόρμα « Σχεδιάζοντας Για όλους»




                                                            Νατάσα Μποζίνη
                                                                                                                            






















ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΚΑΛΛΑΡΗ ΑΝΟΙΓΕΙ


ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΛΛΑΡΗ ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, οι βιτρίνες της ιστορίας στο Πολεμικό Μουσείο ( Παράρτημα Θεσσαλονίκης)  από την 28η 0κτωβρίου του 2011 και μέχρι τη λήξη του 2012 θα φιλοξενούν το «Αρχείο Καλλάρη» στην έκθεση με τίτλο:
«ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΛΛΑΡΗ»
ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΑΦΗΓΟΥΝΤΑΙ»
Το οικογενειακό αρχείο του Στρατηγού Κωνσταντίνου Καλλάρη, Διοικητή  της ΙΙ Μεραρχίας κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους και πρώτου Διοικητή της απελευθερωμένης Θεσσαλονίκης, ανοίγει.
 Μέσα από την αλληλογραφία και τα κειμήλια, των μελών της οικογένειας, αναβιώνουν οι ιστορικές στιγμές όπως τις έζησαν και τις κατέγραψαν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές τους από την έλευση του Καποδίστρια στη χώρα, την  ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, μέχρι και τη δικτατορία των Συνταγματαρχών.


Η στρατιωτική τους δράση ξεκινάει με τον πατέρα του Στρατηγού  να κατατάσσεται εθελοντής στον πρώτο τακτικό στρατό της Ελλάδας υπό τον Γάλλο Στρατηγό Φαβιέ το 1828.
Η πολιτική τους ανάμειξη και η κοινωνική τους δραστηριότητα. έχει αφετηρία τη Βουλή του Ιονίου.
 Η σύζυγος του Κ.Καλλάρη είναι κόρη του Ριζοσπάστη βουλευτή Κωνσταντίνου Τόμπρου που συνυπέγραψε την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα και εγγονή  του πολιτικού και διανοούμενου Πέτρου Βραΐλα Αρμένη
ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ
Το 1984 η τελευταία εν ζωή, κόρη του Στρατηγού Καλλάρη, Χρυσηίδα  Καλλάρη ταξίδεψε στη  Θεσσαλονίκη  με σκοπό να δωρίσει στο Κέντρο Ιστορίας της πόλης τα προσωπικά αντικείμενα και τα κειμήλια του πατέρα της, που αφορούσαν τη δράση του, στη Μακεδονία.
Η διαδικασία ολοκληρώθηκε το 1994 .
Μέχρι το τέλος της ζωής της το 2007,φύλαξε έγγραφα, φωτογραφίες  και την οικογενειακή αλληλογραφία  από το 1875 μέχρι σήμερα.
Έναν θησαυρό πληροφοριών, για δύο αιώνες Ελληνικής στρατιωτικής, πνευματικής και πολιτικής ιστορίας.
Στην Αναστασία Κωνσταντίνου Κατσίνη ανιψιά του συζύγου της, ανέθεσε το χρέος να παραδώσει αυτό το αρχείο στη δημοσιογράφο Νατάσα Μποζίνη η οποία με την παρότρυνση του συγγραφέα Απόστολου Παπαγιανόπουλουκαι τη συμβολή του καθηγητή Διονύση Μοσχόπουλου- βιογράφου του Στρατηγού Καλλάρη- το 2000 είχε δημιουργήσει το πρώτο Ντοκιμαντέρ για τη δράση του Στρατηγού Καλλάρη μέσα από αδημοσίευτα στρατιωτικά αρχεία που προβλήθηκε από το τρίτο κανάλι της δημόσιας τηλεόρασης ΕΤ3.
Η αποθησαύριση του αρχείου και η ταξινόμηση, ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2011 με σκοπό τη δημιουργία σειράς Ντοκιμαντέρ για το 2012, βασισμένων στα πρωτότυπα ντοκουμέντα και αντικείμενα.  
 Η έρευνα οδήγησε στον Φρούραρχο Αθηνών Γεώργιο Καλλάρη, πατέρα του στρατηγού και στις δισέγγονές του Μαρία και Σταυρούλα Καλλάρη, οι οποίες με ευλάβεια, φύλαξαν τμήμα των οικογενειακών κειμηλίων, το οποίο για πρώτη φορά διαθέτουν σήμερα, σε δημόσια έκθεση.

Η πιστοποίηση του στρατιωτικού υλικού και η προετοιμασία των Ντοκιμαντέρ  θα ήταν ανέφικτη χωρίς τη συμβολή του  Συνταγματάρχη ε.α, και συλλέκτη Βασίλη Νικόλτσιου που προστέθηκε στην ομάδα των ιστορικών συμβούλων, της σειράς και είχε την ιδέα για αυτήν την έκθεση, που θα εμπλουτίζεται διαρκώς, μέχρι το 2012, στο Πολεμικό Μουσείο
Στις  πρώτες προθήκες, ο επισκέπτης θα δει και θα συλλέξει πολυεπίπεδες πληροφορίες:
  • Για τα όπλα του πρώτου τακτικού στρατού της Ελλάδας.
  • Την εξέλιξη των στρατιωτικών σπουδών
  • Την εξέλιξη της φωτογραφίας από το 1875, μέσα από πρωτότυπα αρνητικά και στιγμιότυπα διάσημων φωτογράφων των προηγούμενων αιώνων.  
  • Τις συνθήκες  και την πορεία του στρατού κατά τους Βαλκανικούς πολέμους, την εικόνα που παρουσίαζε η πόλη της Θεσσαλονίκης το 1912, τις πρώτες ενέργειες του Διοικητή της Κ. Καλλάρη.
  • Καρτ ποστάλ και γράμματα από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική Εκστρατεία στην οποία συμμετείχε και έπεσε στη μάχη του Ουσάκ ο δεύτερος γιός του, Άγγελος.
  • Επίσης  Ευχαριστήρια επιστολή του Υπουργού Πρωτευούσης,  τον Οκτώβριο του 1940,  προς το κ. Καλλάρη για την έκθεση που συνέταξε σχετικά με την κατάσταση των σιδηροδρόμων ενόψει της επέκτασης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

  • Ακόμη ένα ποίημα που έγραψε ο Γιάννης Νεγρεπόντης για την Εικαστικό Βάσω Κατράκη και την Χρυσηίδα Καλλάρη το διάστημα που ήταν συνεξόριστοι από τη Χούντα στη Γυάρο.
  • Βότσαλο της εξορίας ζωγραφισμένο από την Βάσω Κατράκη και χαρισμένο στη Χρυσηίδα Καλλάρη , αυτοπροσωπογραφία της δεύτερης, ζωγραφισμένη στις φυλακές Αβέρωφ όπου περίμενε την εκτέλεση της ποινής της:  Δις εις θάνατο.
Η  Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης
 Ενδεικτικό του ενδιαφέροντος που παρουσιάζει το υλικό είναι και  το παρακάτω απόσπασμα από την επιστολή που έστειλε ο γιός του Στρατηγού, Αξιωματικός Σπύρος Καλλάρης  στην μητέρα του, λίγες ημέρες μετά την κυκλωτική κίνηση και κατάληψη της Θεσσαλονίκης.
«Θεσσαλονίκη 3 Νοεμβρίου 1912
…..Τώρα εδώ περνούμε τη ζωή της πόλεως και όχι του βουνού πειάν, ίσως προσωρινώς γιατί δεν ξέρουμεν που θα καταλήξην αυτή η δουλειά. Δόξα τω θεό εώς τώρα με όλα όσα περάσαμε με όλους τους κινδύνους που διατρέξαμε είμεθα καλά.
Παντού επεράσαμεν πολλά εις όλας τας μάχας, αλλά το σπουδαιότερο ήτανε το τελευταίο , της Θεσσαλονίκης γιατί διεταχθην η Μεραρχία μας να καταλάβην  τα νώτα της Θεσσαλονίκης και για να το κατορθώσουμε γρήγοραν εβαδίζαμε νυχθημερόν χωρίς να σταθούμε, η τελευταίαν πορεία μας ήτο 16 ωρών συνεχής υπό βροχήν ενίοτε και όλο βουνά νύχτας αλλά κατορθώθηκε εκείνο το οποίον έπρεπε κατελήφθη η Θεσσαλονίκη

 η μάλλον παρεδόθη και αυτό οφείλεται αποκλειστικώς εις την Μεραρχίαν μας δηλαδή στο Διοικητή της (Κωνσταντίνο Καλλάρη) και ας εισήλθον άλλοι πριν, δι αυτού έγινε ότι έγινε διότι αυτή η μόνην κυκλωτική κίνησεις η οποία επέτυχε όπως έπρεπε και δια να επιτύχη παραδόθηκε η Θεσσαλονίκη.
Ευτυχώς το αναγνώρισαν φαίνεται και εις ανταμοιβήν των  κόπων η λόγω τιμής ανετέθη η φρούρησης της πόλεως εις την Μεραρχία μας και εις την 7ην με διοικητή και των δύο το Μπαμπά.»

Η έκθεση θα εμπλουτίζεται διαρκώς με νέα εκθέματα










Στον Παράδεισο ...του Παναγιώτη Φαφούτη




Απόψε το βράδυ 9 Νοεμβρίου η ταινία του σκηνοθέτη Παναγιώτη Φαφούτη «Παράδεισος» συμμετέχει στο Διεθνές Διαγωνιστικό του 52ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και θα προβληθεί  στις 23.00 στο «Ολύμπιον»

Η δεύτερη προβολής της έχει πογραμματιστεί την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου στις 17.30 στην αίθουσα Τώνια Μαρκετάκη.

Ασφαλώς δε χρειάζεται να επαναλάβω ότι στην Ελλάδα είναι άθλος να γυρίζονται ταινίες.
Πόσον μάλλον να πρέπει να διαγωνιστούν με ξένες παραγωγές.

Η ταινία μετά το Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θα προβληθεί προσεχώς στους κινηματογράφους από τη StraDa Films.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ


Τα μέλη του γκρουπ «Παράδεισος», μεταμφιεσμένα σε εξωτικά πουλιά, φίδια, μήλα, Αδάμ και Εύες παίρνουν μέρος στο καρναβάλι της πόλης τους, χορεύουν τέκνο ή σάμπα και κάνουν παρέλαση στη βροχή.
Η Μαριάνα επιστρέφει ως έκπληξη στο αγόρι της για να μείνουν μαζί για πάντα, ο Νίκος χρησιμοποιεί το καρναβάλι για να κάνει ερωτική εξομολόγηση στο αφεντικό του, η Ευγενία διστάζει να αποκαλύψει τον έρωτα της για τον αρχηγό του γκρουπ και ο Ηλίας παρακαλάει τη γυναίκα του να γυρίσει πίσω στο σπίτι που εγκατέλειψε… Μέσα στην «κολασμένη» ατμόσφαιρα της αποκριάς, όλοι διεκδικούν το συναισθηματικό τους Παράδεισο..

Περισσότερες πληροφορίες και υλικό στο παρακάτω link του περιοδικού Flix

S




Αγορά εργασίας





Συνεχίζω να παρακολουθώ τους νέους τρόπους έρευσης εργασίας στην Ελλάδα και ως δύσπιστη όταν διαβάζω κάτι αισιόδοξο και το αναδημοσιεύω μετά παρακολουθώ- όσο προλαβαίνω- εάν είναι και αποτελεσματικό.
Από την τροφοδοσία του www.antistrofa.gr έλαβα τη συνέχεια για το ρεπορτάζ που αφορούσε σε νέους τρόπους προσέγγισης της αγοράς:   http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=745441812195234228#editor/target=post;postID=7313319538234758566
και με πολύ ενδιαφέρον διάβασα τη συνέντευξη ενός εργοδότη που επέλεξε εργαζόμενους με αντικειμενικά κριτήρια και όχι με την νοοτροπία που επί δεκαετίες υπερισχύει στην Ελλάδα (γνωστός, κουμπάρος, φίλος φίλου κλπ) το αναδημοσιεύω ως ελπιδοφόρο μήνυμα κυριως και τις νέες γενιές που δεν έχουν...δικτυωθεί στα ΄΄πραγματα΄΄ και ΄΄εχουν ως εφόδια τις γνώσεις και το βιογραφικό τους.
Όπως λέει στο antistrofa.gr, o Νάκης Γεωργιάδης, γενικός διευθυντής της βιομηχανίας ΚΟΝΣΕΡΒΟΠΟΙΙΑ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, "η εταιρεία επιλογής ανθρώπινου δυναμικού ΑΝΑΔΕΙΞΗ κατάλαβε αμέσως τι ακριβώς ζητούσε η επιχείρηση μας.

Κι αυτό είναι από μόνο του μια δύσκολη αν όχι η δυσκολότερη δουλειά. Δεν άνοιξε απλώς τον υπολογιστή για να κατεβάσει ονόματα και υποψηφίους, αντίθετα μπήκε μέσα στη λειτουργία της επιχείρησης για να ακούσει και να καταλάβει την κουλτούρα της, ποια είναι τα ζητούμενα, τι προσδοκεί και μετά έψαξε και "πάντρεψε" επιδιώξεις, στόχους και ανθρώπους."

Ο κ. Γεωργιάδης προσθέτει: "Κάποιες φορές βάζαμε αγγελίες από μόνοι μας, ώστε να βρούμε το κατάλληλο προσωπικό, όμως δεν ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικό γιατί οι αγγελίες δεν μπορούν να απευθυνθούν στο μέγιστο αριθμό των διαθεσίμων αλλά και κατάλληλων ατόμων εκείνη τη στιγμή. Όταν δε, κάποιος θέλει να καλύψει μία σημαντική θέση, πρέπει να λαμβάνει υπόψη ότι υπάρχουν και πολλοί άλλοι που δεν είναι διαθέσιμοι τη στιγμή που εσύ τους αναζητάς.

 Όμως αν δουν κάτι ενδιαφέρον και ελκυστικό μπορούν αυτομάτως να ενδιαφερθούν, αφήνοντας κάποια άλλη θέση που δεν τους καλύπτει!».

Η ΑΝΑΔΕΙΞΗ βρήκε προσωπικό στη βιομηχανία Κονσερβοποιίας για διάφορες θέσεις, όπως στα τμήματα μάρκετινγκ, παραγωγής και λογιστηρίου. Όπως επισημαίνει ο κ. Γεωργιάδης «αν ένα βιογραφικό δεν είναι καλοφτιαγμένο από την αρχή προκαταβάλει αρνητικά αυτόν που το διαβάζει. Πολλές φορές δεν μπορείς να λάβεις στα σοβαρά πολλά από τα στοιχεία που αναφέρονται στο βιογραφικό.

 Αντίθετα ένα καλοφτιαγμένο βιογραφικό σου δίνει την εντύπωση ότι ο ενδιαφερόμενος θέλει να παρουσιάσει και να πουλήσει την εμπειρία και τα προσόντα του, διότι απλούστατα διαθέτει πολλά απ’ αυτά. Σαφώς και πολλοί υποψήφιοι δεν έφτασαν τελικά να αξιολογηθούν για μια θέση στην εταιρεία μας, μόνο και μόνο από την εμφάνιση του βιογραφικού.

 Η εταιρία επιλογής προσωπικού (www.anadeixi.gr)  μπορεί να το συντάξει επαγγελματικά και να το συνοδεύσει με μια ανάλογη συνοδευτική επιστολή καθώς και να το αναρτήσει στη μεγαλύτερη ηλεκτρονική τράπεζα βιογραφικών από την οποία αντλούν προσωπικό οι εταιρείες."

Ο Οικονομικός διευθυντής Γ. Χ., σε γνωστή επιχείρηση της Βορείου Ελλάδος σημειώνει στο antistrofa.gr για την προσπάθεια του να βρει δουλειά: "Το ξεχωριστό που συνάντησα σε αυτή την εταιρεία, ψάχνοντας εργασία, ήταν ότι από την αρχή μου έδωσαν αξιόπιστες πληροφορίες αλλά και την πλήρη εικόνα της εταιρείας που θα πήγαινα για συνέντευξη.

 Ακόμη στην προσπάθεια να προσληφθώ από την επιχείρηση στην οποία εργάζομαι σήμερα, συνέβαλε και η περιγραφή των δικών μου χαρακτηριστικών προς την εταιρεία που έκανε με πολύ επαγγελματισμό ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας.

Υπήρξε άμεσο αποτέλεσμα από την προώθηση του βιογραφικού μου μέσω της συγκεκριμένης εταιρείας καθώς με κάλεσαν για συνέντευξη σύντομα και ήμουν στις πρώτες θέσεις που επέλεξε η εταιρεία, που εργάζομαι σήμερα, να κάνει συνέντευξη μέσα από τα εκατοντάδες βιογραφικά που είχαν σταλεί και από άλλους υποψηφίους.

 Θεωρώ ότι την δική μου περίπτωση η συγκεκριμένη εταιρεία την χειρίστηκε πολύ επαγγελματικά. Συνέδεσε το δικό μου προφίλ και πραγματοποίησε τη προσέγγιση με τους υποψήφιους εργοδότες στο μέγιστο δυνατό βαθμό"
Τελικά ακόμα και σε περιόδους κρίσης μπορούν να υπάρξουν επαγγελματικές ευκαιρίες για εργαζόμενους και εργοδότες, αρκεί να ξέρει κανείς ποιά είναι τα κατάλληλα βήματα και να απευθυνθεί σε ειδικούς!

ΟΙ ΦΥΛΕΣ ΣΤΑ ΜΜΕ-ΣΕ ΔΙΝΩ ΣΤΕΓΝΑ



Στελίνα Μαργαριτίδου και το μυθιστόρημά της:

ΣΕ ΔΙΝΩ ΣΤΕΓΝΑ




Με ποιον ακριβώς τρόπο μπορεί ένας δημιουργός να φτάσει χρησιμοποιώντας το Διαδίκτυο στον τελικό του στόχο, το κοινό του;


Πώς η σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να διευκολύνει την επικοινωνία αλλά και που μπορεί στο μεταξύ να χαθεί το μήνυμα;Μιλούν για την δουλειά τους και την εμπειρία τους η Δημοσιογράφος Στελίνα Μαργαριτίδου (Εφημερίδα Μακεδονία http://www.odisaris.gr/)

και ο Δημοσιογράφος Δημήτρης Ασπροπούλης (TV100 και http://www.salonicablogspot.com/ )

Καλεσμένοι στην εκδήλωση ο εκπρόσωπος του εκδοτικού οίκου I WRITE .GR και ο δικηγόρος ειδικευμένος σε θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας Δημήτρης Κουρκούτας.


Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον 4ο όροφο του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου Θεσσαλονίκης στις 14 Νοεμβρίου στις 20.00 το βράδυ...

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6977004735 Σ.Μαργαριτίδου



Ο Δημήτρης Ασπροπούλης γράφει μέχρι τις πρώτες πρωϊνές ώρες (συνήθεια του επαγγέλματος)

 Είναι από τους πρωτοπόρους δημοσιογράφους της Θεσσαλονίκης που δραστηριοποιήθηκαν αμέσως, στην ενημέρωση μέσω διαδικτύου για πολλά χρόνια.

Ο άθλος όπως γνωρίζετε σε αυτό το ΄΄άθλημα΄΄ είναι η  συνέπεια, η διάρκεια και η ταχύτητα...


Η Στελίνα ξυπνάει και γράφει χάραμα (από τους λίγους πρωϊνούς του δημοσιογραφικού χώρου)

Το " ΣΕ ΔΙΝΩ ΣΤΕΓΝΑ" δεν είναι η πρώτης εκδοτική δουλειά.
Έχει συμμετάσχει με κείμενά της στην έκδοση βιβλίων που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρχέτυπο
("Τα Μυστικά των Ελλήνων", "Αρχαιολογικά Μυστήρια", "Ο Άγνωστος Μέγας Αλέξανδρος", "Τα Μυστικά της Διατροφής", "Οι Δέκα Ιστορίες που Συγκλόνισαν την Ελλάδα τον 20ό αιώνα")

Το 2002  από τις ίδιες εκδόσεις, κυκλοφόρησε το βιβλίο της "Έλληνες Μάγοι του 20ου αιώνα".

Στο συρτάρι της υπάρχει έτοιμο και ένα εξαιρετικού ενδιαφέροντος μυθιστόρημα βασισμένο στις πραγματικές αφηγήσεις μια ξεχωριστής γυναικείας προσωπικότητας.

Ο πειρασμός να γράψω πολλά για αυτό είναι μεγάλος, καθώς το παρακολουθώ από την πρώτη του μέρα.
Θα περιοριστώ μόνο στο ότι  δεν έχετε διαβάσει κάτι αντίστοιχο....

Λυπάμαι πολύ που θα απουσιάζω λόγω χιλιομετρικής απόστασης από αυτήν την πρώτη παρουσίαση του ''ΣΕ ΔΙΝΩ ΣΤΕΓΝΑ΄΄ καθώς χαίρομαι πολύ όταν φίλοι και συνάδελφοί μου αντί να αναπαράγουν το μίζερο της καθημερινότητας, επιλέγουν να δημιουργούν.

 Αυτή τη χαρά θέλω να μοιραστώ μαζί σας με αυτήν την ανάρτηση και είναι διπλή (η χαρά) καθώς  η εκδήλωση περιλαμβάνει και μια ενότητα για το αγαπημένο μου θέμα τα Πνευματικά Δικαιώματα.

Όσοι είχατε την υπομονή να δείτε τις άλλες αναρτήσεις  μου,έχετε ήδη άποψη για την πολύχρονη εμμονή μου και δραστηριότητα για να ασχολείτε ο κάθε δημιουργός, με την προστασία και τη σωστή διαχείριση του έργου του.

Σας παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από το μυθιστόρημα και εύχομαι καλή επιτυχία στην αγαπημένη μου φίλη.



ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΜΕ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΗΡΩΑ ΕΝΑΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙΟ ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΜΕΝΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΥ ΑΛΛΗΛΟΣΠΑΡΑΣΣΟΝΤΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ.


ΣΕ ΔΙΝΩ ΣΤΕΓΝΑ

Της Στελίνας Μαργαριτίδου






''Η Μαρία διάβασε το χαρτί που της επέδωσε ο δικαστικός επιμελητής.

Η ετεροθαλής αδελφή της διεκδικούσε πέντε χρόνια μετα΄το θάνατο του πατέρα της τη "νόμιμη μοίρα" από την ακίνητη και κινητή περιουσία του και αφισβητούσε ευθέως το περιεχόμενο της ιδιόχειρης διαθήκης του.

Εάν γίνει γνωστή μία και μόνο αράδα από αυτό το δικόγραφο, μέσα σε λίγες ώρες η μετοχή του φαρμακευτικού ομίλου θα κατρακυλούσε θεαματικά κι αυτό στην περίοδο της οικονομικής κρίσης που διανύουμε θα σήμαινε κυριολεκτικά καταστοφή.

-Το τσουλί , σκέφτηκε και τρέμοντας έδωσε το χαρτί στη μητέρα της που καθόταν στον καναπέ με σφιγμένο πρόσωπο.

Τώρα μια ακόμη κρίση άρχιζε και η Μαρία που ένιωθε το κεφάλι της να γυρνάει έψαξε μηχανικά στην τσέπη της ρόμπας της για τα χάπια της.

Το μυαλό της γύρισε πίσω μια 20ετία , τότε που η μητέρα της συνέλαβε το σχέδιο με το οποιο θα έβγαζαν οριστικά από το χάρτη την πρωτότοκη κόρη του Σωτήρη Καραθανάση, του ιδρυτή της μεγαλύτερης φαρμακοβιομηχανίας της χώρας...

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 20 ΧΡΟΝΙΑ...

Τότε που η Στέλλα έρχονταν από την Αθήνα για να εγκατασταθεί μόνιμα στη Θεσσαλονίκη και να ψάξει τις ρίζες της. Με τη μυρωδιά των μπαρ ακόμη στα μαλλιά της , με μερικά "χρήσιμα" τηλέφωνα στην κατά τα άλλα άδεια της ατζέντα.

Το λεωφορείο του ΟΣΕ που τότε έκανε το δρομολόγιο Αθήνα -Θεσσαλονίκη, έτρεχε στην εθνική καρμανιόλα μέσα σε μια απίστευτη νεροποντή. Λίγο έξω από το Λεβέντη είχαν χαλάσει οι υαλοκαθαριστήρες κι ο οδηγός έτριβε τα τζάμια με μια ωμή κομμένη πατάτα για αν φύγει το νερό.

"Κοίτα φάση" αναστέναξε. Έπρεπε να είχε δει τότετα σημάδια, να τα ερμηνεύσει αλλά η Στέλλα δεν μπορούσε , δεν την ενδιέφερε άλλωστε.

Έγειρε το κεφάλι της στο τζάμι και έτριξε τα σγουρά μαλλιά της πάνω του για να νιώσει τον χαρακτηριστικό ήχο που θα έκαναν οι τρίχες στο τζάμι.

Πήρε έναν υπνάκο μέχρι τα Τέμπη και μετά κατέβηκε μαζί με

τους άλλους μουδιασμένους επιβάτες για να κάνει ένα ακόμη τσιγάρο μέσα στη βροχή...

"θΑ μού λείψει η Αθήνα;" αναρωτήθηκε καθώς ανέβηκε ξανά στο λεωφορείο. Κοίταξε έξω από το παράθυρο το σκοτάδι και είδε μπροστά της καρέ-καρέ τα τελευταία χρόνια στο νεοκλασσικό της Πλάκας πριν μετακομίσει για την πνιγιρή γκαρζονιέρα του Μεταξουργείου...

Σχεδόν άκουσε τα χαλίκια που της πέταγε ο Μάριος στο τζάμι του παραθύρου της στο δεύτερο όροφο , την ώρα που ο γείτονάς της , γνωστός δημοσιογράφος και blogger σήμερα πηδούσε το μπαλκόνι της για να μπει στο διαμέρισμά της.

Αναστέναξε μέσα στην υγρασία της νύχτας ανύποπτη για όσα τελικά άφηνε πίσω της.

Μπροστά της ο Γιώργος , ο φίλος που γνώρισε τυχαία σε ένα πάρτυ-δεν ήξερε ούτε ποιός το έκανε , ούτε καν θυμόταν πώς βρέθηκε εκεί- το πρωί του Σαββάτου που είχαν συναντηθεί για καφέ στην Πλάκα , την πότιζε με το λάστιχο του καφετζή... Βρεγμένοι όπως ήταν γελούσαν σαν τρελλοί και πίνανε μπύρες μέχρι το απόγευμα, όχι δεν κάνανε έρωτα ούτε αναρωτήθηκε πώς θα ήταν το σεξ μ έναν τέτοιο τύπο κι ας ήταν η περίοδος που η Στέλλα πιο εύκολα άνοιγε τα πόδια της παρά έλεγε καλημέρα...

Η ανέμελη -σχεδόν- ζωή στην Πλάκα κι ο Γιώργος που εργαζόταν στην "Αυγή" και της μάθαινε τα μεσημέρια να χορεύει τζάζ -μα χορεύεται η τζάζ;- Ο Γιώργος που τήν περνούσε 15 χρόνια και θάταν σίγουρα παντρεμένος , αλλά ούτε που τής πέρασε ποτέ από το μυαλό να τον ρωτήσει, φιλούσε ωραία όμως κάπνιζε πολύ και τα "Sante" τής άφηναν πάντα μια πικρή γεύση στο στόμα...

Και τα βράδια με τον Αλέξη μετά την δουλειά πήγαιναν στο "17" που τότε ήταν ακόμη στον πεζόδρομο της Βουκουρεστίου για βότκες και κρύα σάντουιτς με τονοσαλάτα. Ο Αλέξης Μπέκας -σαν τον αστυνόμο από την τηλεοπτική σειρά- και τα σφηνάκια που έκρυβαν στο συρτάρι του γραφείου τους κάτω από τη φωτογραφία του Βασιλιά που κρεμούσε σε κάθε δωμάτιο ο βαρεμένος Αρχισυντάκτης της παρακμιακής εφημερίδας...

Ο Αλέξης και τα χωρίς πάθος, τα φιλικά τους πηδήματα Τής είχε ζητήσει να συνοδεύσει την άλλη του φίλη στο μαιευτήριο που θα έκανε έκτρωση ...Και το "τρίο" που έκανε με το Στέργιο και την Άννα , εκείνο το κρύο βράδυ των Χριστουγέννων, το χούφτωμα κάτω από τη μπάρα του Τζάζ -μπαρ στην Τσακάλωφ και μετά ανάμεσα στις αναθυμιάσεις του αλκοόλ, οι βιτσιές με το μαστίγιο και τα φιλιά στο στόμα με μια Άννα που ήταν πιο λευκή κι από το χιόνι μέσα στο σκοτάδι...

Την άλλη μέρα το πρωί ήταν ζόρικα πάντα. Σε κανένα κρεβάτι δεν ήθελε να βρίσκεται όταν ξημέρωνε . Ούτε κάν στο δικό της....

Υπάρχει μια λέξη στη Φαρμακοβιομηχανία που καθόριζε το τελικό προϊόν. Μια λέξη που λειτουργούσε ως κωδικός ενεργοποίησης όλων των εγκεφαλικών κυττάρων του Σωτήρη Καραθανάση: ΣΤΟΧΟΣ.

Αυτό ήταν όλη του η ζωή. Ένας στόχος κι αυτό ευθύβολο βέλος που ακολουθούσε πάντα μια πορεία σ ευθεία γραμμή , μια πορεία ισοπεδωτική για όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτό του.

ΣΤΟΧΟΣ. Στοχευμένα προϊόντα σε μια αγορά που άλλαζε καθημερινά και σκοπό είχε να στοχεύσει κατευθείαν στους πελάτες με όσο το δυαντόν λιγό τερη προσπάθεια παραγωγής με όσο το δυνατόν περισσότερο κέρδος. Ο στόχος προηγούνταν πάντα . Αυτός καθόριζε το προϊόν. Κι επειδή το φάρμακο είναι πάντα μια ακριβή υπόθεση , ο στόχος πρέπει να έχει μια μεγάλη περίμετρο.

Ο πραγματικός στόχος του Σωτήρη Καραθανάση από το Κουκούλι της Ηπείρου ήταν ένας: Το κέρδος. Αυτός ήταν ο φαινομενικός στόχος γιατί όποιος παρακολουθούσε λίγο πιο προσεκτικά τον Φαρμακοβιομήχανο θα διαπίστωνε ότι η κυριαρχία της φαρμακευτικής του εταιρείας στην ελληνική και βαλκανική αγορά ήταν το δικό του, το προσωπικό του στοίχημα. Το δικό του, μοναδικό παιδί.

Τώρα αυτός ο "άξεστος χωριάτης" όπως τον αποκαλούσε ...χαϊδευτικά η Μαίρη κυκλωνε τον επόμενο στόχο μ έναν ειδικό μαύρο μαρκαδόρο που κρατούσε στο χέρι της. Τα δάχτυλα του χεριού της ήταν μακριά , τα νύχια της βαμμένα στο κόκκινο της φωτιάς, αλλά ο Σωτήρης δεν τα πρόσεχε. Η φούστα της ήταν μακριά , σκέπαζε τα γόνατά της και έσφιγγεπολύ το σώμα της υπογραμμίζοντάς το.

Το ακριβό αντιβιοτικό που μόλις είχαν αντιγράψει είχε πολλές παρενέργειες. Έτσι τουλάχιστον έδειχναν τα πρώτα δεδομένα καθώς ο πρώτος βιοδυναμικός έλεγχος είχε ολοκληρωθεί...



ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΝΕΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ

Νέες αντιλήψεις και οργανωμένο σκεπτικό κατά την εύρεση εργασίας.






Διάβασα μια συνέντευξη στο antistrofa.gr για οργανωμένη παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε εργαζόμενους, που βγαίνουν για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας αλλά και για όσους βρεθούν στην εφεδρεία και επιθυμούν να διαμορφώσουν ένα προφίλ ελκυστικό και στον ιδιωτικό τομέα.


Επίσης μια άλλη εταιρεία δημιούργησε ένα τηλεοπτικό σποτ το οποίο βλέπω επί μέρες και καλεί όσους θέλουν να διαμορφώσουν έξυπνα το προφίλ τους στα κοινωνικά δίκτυα, να απευθυνθούν στο δίκτυο καταστημάτων της εταιρείας.


Μέσα στην ψυχολογική καταχνιά που ζουν οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα και έχοντας πάγια άποψη ότι σε αυτή τη χώρα η εύρεση εργασίας είχε συνδεθεί με τον κουμπάρο, το ρουσφέτι, την ταπείνωση στον προθάλαμο πανομοιότυπων βουλευτικών γραφείων, οι δύο πληροφορίες που σαν ανέφερα, μάλλον μου άρεσαν γιατί είναι κάτι.


Ίσως η νοοτροπία ότι μόνο ο γνωστός θα μας βολέψει… κάποτε να αλλάξει.


Ως φαν του antistrofa.gr και αρκετών διαδικτυακών μέσων που παράγουν θέματα και δεν ανακυκλώνουν, ζήτησα άδεια να κάνω την αναδημοσίευση του ρεπορτάζ, καθώς έχει πολλές πληροφορίες για το σκεπτικό των εργοδοτών, στατιστικά και πολλά άλλα.



''Η εφεδρεία και οι νέες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί με την οικονομική κρίση, φέρνουν τα πάνω κάτω, τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Όμως στον ιδιωτικό τομέα οι εργαζόμενοι ήταν από παλιά «μαθημένοι στα χιόνια», τα δύσκολα μάλλον θα τα περάσουν όσοι συνήθισαν την φιλόξενη και μόνιμη στέγη του δημοσίου που τώρα βρίσκονται στην πόρτα της εξόδου.

Για τα νέα δεδομένα το antistrofa.gr ρώτησε τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ Κωνσταντίνο Παπαχατζή, κυρίως για το πως μπορούν να βοηθηθούν οι υποψήφιοι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα που προέρχονται από το δημόσιο και με ποια εργαλεία, να γίνουν… ορατοί και διαθέσιμοι στην ελεύθερη αγορά και στους εργοδότες που πάντα «ψάχνονται» για ικανά στελέχη.

Τώρα με την σταδιακή κατάργηση του δημόσιου τομέα ή έστω τη μετακύλιση ενός υπαλλήλου στον ιδιωτικό τομέα, πως μπορείτε να βοηθήσετε τους χιλιάδες εργαζόμενους που θα βγουν στην εφεδρεία;

''Ένας επιπλέον λόγος για τους ανθρώπους που φεύγουν από το δημόσιο και θα πρέπει να ενταχθούν στον ιδιωτικό τομέα, είναι ότι απαιτείται χρόνος και προετοιμασία μέχρι να διαμορφώσουν το βιογραφικό τους.

Στη συνέχεια πρέπει να σκεφτούν που θα μπορούσαν να το κοινοποιήσουν για να έχουν άμεσα αποτελέσματα. Όλη αυτή η διαδικασία απλοποιείται όταν επικοινωνήσουν με την ΑΝΑΔΕΙΞΗ.

Εμείς διαμορφώνουμε για λογαριασμό τους ένα …ανταγωνιστικό βιογραφικό που αμέσως θα εμφανιστεί στην ιστοσελίδα μας και θα είναι στη διάθεση χιλιάδων εργοδοτών!΄΄

Πρακτικά πως γίνεται; Τί κερδίζουν εκτός από χρόνο;

΄΄Πρώτον, δεν χρειάζεται να μπουν στη χρονοβόρα και πολυέξοδη διαδικασία του να αναρωτιούνται που θα μπορούσαν να στείλουν το βιογραφικό τους.

Δεύτερον, δεν χρειάζεται να στενοχωριούνται γιατί οι περισσότεροι δεν έχουν εμπειρία από τον ιδιωτικό τομέα και τις τακτικές αναζήτησης εργασίας.

Η ΑΝΑΔΕΙΞΗ θα τα κάνει όλα γι αυτούς. Τρίτον, εμείς θα συντάξουμε ένα επαγγελματικό βιογραφικό με τη κατάλληλη συνοδευτική επιστολή που θα να τραβήξει το ενδιαφέρον ενός μελλοντικού εργοδότη ώστε να καλέσει τον υποψήφιο σε συνέντευξη. Δηλαδή, έχουμε καταφέρει κυρίως με την ηλεκτρονική τράπεζα βιογραφικών που δημιουργήσαμε, να πάμε τον εργοδότη στον εργαζόμενο και όχι το αντίστροφο. Τέταρτον, ο υποψήφιος θα έχει τη δυνατότητα και τη γνώση, με τη βοήθεια συμβούλων της ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ, σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, προκειμένου να πείσει τον εργοδότη στη συνέντευξη πρόσωπο με πρόσωπο ότι είναι ο καλύτερος για τη δουλειά που χρειάζεται΄΄

Ποιές είναι οι πιθανότητες επιτυχίας;


Ο μέσος εργοδότης σήμερα λαμβάνει περίπου 500 βιογραφικά για μία θέση εργασίας, για αυτό και πολλοί πλέον δεν καταχωρούν μικρές αγγελίες εργασίας!
 Αυτό σημαίνει ότι θα καλέσει το πολύ 10-15 υποψήφιους σε μία συνέντευξη. Δουλειά μας είναι να δημιουργήσουμε, όπως είπαμε, ένα ελκυστικό βιογραφικό που θα προσελκύσει τον εργοδότη ώστε να τον καλέσει για συνέντευξη.
Το επόμενο στάδιο είναι να μπορεί ένας υποψήφιος να διαχειριστεί επαγγελματικά την διαδικασία της συνέντευξης.
Πάρα πολλοί ικανοί υποψήφιοι χάνουν θέσεις εργασίας γιατί δεν μπορούν να υποστηρίξουν αποτελεσματικά την υποψηφιότητα τους απέναντι σε έναν εργοδότη. Η δουλειά των συμβούλων της ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ είναι να προετοιμάζουν τους ανθρώπους αυτούς για το πως θα διαχειριστούν τη συνέντευξη. Όταν λοιπόν προσκληθούν σε μία συνέντευξη να μην περιμένουν κάποιος να τους δώσει τη θέση, αλλά να μπορούν να την πάρουν με την αξία τους και τις κατάλληλες απαντήσεις που θα δώσουν.

Τί έχει αλλάξει σε σχέση με το παρελθόν στη διαδικασία «ψάχνω δουλειά»;

Πριν από λίγα χρόνια υπήρχαν περισσότερες επιλογές, οπότε κάποιος και με ένα μέτριο βιογραφικό ή με μία μέτρια παρουσία σε μία συνέντευξη, να διεκδικούσε εύκολα μια θέση εργασίας. Σήμερα πια η αναζήτηση εργασίας είναι μία… δουλειά από μόνη της, που σημαίνει ότι οι θέσεις είναι λιγότερες, οι υποψήφιοι περισσότεροι και συνεπώς τεράστιος ο ανταγωνισμός. Τώρα, οι υποψήφιοι πρέπει να είναι εκπαιδευμένοι και «εξοπλισμένοι» κατάλληλα γιατί απλούστατα, με τέτοιο ανταγωνισμό, δεν θα έχει δεύτερη ευκαιρία .

Καθημερινά έρχεστε σε επαφή με πτυχιούχους και ικανούς ανθρώπους. Η αγορά μπορεί να τους απορροφήσει όλους;

Η αγορά εργασίας είναι ιδιαίτερα απαιτητική αυτή την περίοδο και πολύ σκέφτονται ως λύση και το εξωτερικό. Και εκεί ακόμα έχουμε δημιουργήσει ένα δεύτερο πεδίο που αφορά Έλληνες που θέλουν να εργαστούν στο εξωτερικό όπου επίσης μπορεί όποιος θέλει να καταθέσει το βιογραφικό του στα αγγλικά και να μπορεί να αναζητήσει εργασία στην Ευρώπη αλλά και τις άλλες ηπείρους.

 Η αγορά δεν μπορεί να τους απορροφήσει όλους για αυτό και δεν μπορούμε στις νέες συνθήκες να πηγαίνουμε με εργαλεία του παρελθόντος.
 Πρέπει λοιπόν να εξετάσουμε όλα τα δυνατά σενάρια απασχολησιμότητας και αυτά είναι πέρα από την πλήρη απασχόληση, η εργασία μερικής απασχόλησης, σύμβασης έργου, on a job project, εξωτερικής ανάθεσης εργασιών κλπ. Είναι επαγγελματικές επιλογές με τις οποίες μπορεί κάποιος να αναλάβει ένα έργο σε μία εταιρεία για μερικούς μήνες, στην συνέχεια να απασχοληθεί σε μία άλλη εταιρεία ως εξωτερικός συνεργάτης κ.ο.κ. Μπορούμε επίσης να υποστηρίξουμε όσους είναι άνω των 40 που δυσκολεύονται να βρουν μία θέση εργασίας, έχουν όμως πολύ μεγάλη επαγγελματική εμπειρία και μπορούμε να τους βοηθήσουμε να γίνουν ακόμα πιο ανταγωνιστικοί και να προσεγγίσουν εναλλακτικά την αγορά εργασίας.

Υπάρχει τάση μετανάστευσης; Μιλάτε με εταιρείες ελληνικών ή ξένων συμφερόντων στο εξωτερικό;

-Υπάρχει ενδιαφέρον από Έλληνες να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, ειδικά από αυτούς που δεν έχουν πολλές οικογενειακές υποχρεώσεις, αλλά και ενδιαφέρον κυρίως ελληνικών επιχειρήσεων που βρίσκονται στο εξωτερικό ή Ελλήνων επιχειρηματιών που θέλουν έλληνες εργαζόμενους (γλώσσα, κουλτούρα κλπ).

Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον υπάρχει στις πωλήσεις, στη διαχείριση των εξαγωγών και σε χρηματοοικονομικές θέσεις. Γενικώς, ο Έλληνας επιχειρηματίας θεωρεί τον Έλληνα εργαζόμενο ως άνθρωπο μεγαλύτερης εμπιστοσύνης, άρα υπάρχουν έλληνες επιχειρηματίες και ελληνικές εταιρείες που θα του εμπιστεύονταν μία θέση. Ενδιαφέρον υπάρχει κυρίως σε βαλκανικές χώρες για λόγους μεγαλύτερης τεχνογνωσίας, γιατί οι Βούλγαροι, Σέρβοι, Ρουμάνοι κλπ δεν έχουν ακόμα μεγάλη εμπειρία στη σύγχρονη επιχειρηματικότητα , οπότε ένας Έλληνας ο οποίος χειρίζεται και ξένες γλώσσες μπορεί να χειριστεί καλύτερα και μία θέση εργασίας.


Η πραγματικότητα είναι μια.

 Οι θέσεις εργασίας που προσφέρονται σήμερα είναι λίγες και οι υποψήφιοι πολλοί. Έτσι δεν αρκούν τα προσόντα.

Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να πείσουν - αν θέλουν άμεσα δουλειά - τον μελλοντικό και εν δυνάμει εργοδότη τους, ότι είναι οι κατάλληλοι για τη θέση.



Γι’ αυτό μην αναρωτιέστε για ποιον λόγο δεν σας καλούν σε συνεντεύξεις παρά τα προσόντα που έχετε, αλλά πάρτε την υπόθεση στα χέρια σας, ζητώντας την γνώμη ενός ειδικού για το βιογραφικό σας. Κεντρίζει, ή όχι το ενδιαφέρον του εργοδότη; Μήπως πρέπει να ...ξαναγραφτεί και μάλιστα από τον ειδικό και όχι από εσάς ή κάποιον φίλο σας;


Σύμφωνα με στοιχεία και έρευνες, ο μέσος εργοδότης σήμερα λαμβάνει περίπου 500 βιογραφικά για μία θέση εργασίας! Με απλά μαθηματικά, αυτό σημαίνει ότι θα καλέσει για συνέντευξη το πολύ 10-15 υποψήφιους, δηλαδή περίπου το 2% όσων έχουν στείλει το βιογραφικό τους!

Έτσι ένα κακοστημένο βιογραφικό και με λάθη, καθώς και η απουσία της κατάλληλης συνοδευτικής επιστολής ενδέχεται να σας στοιχίζουν μια δουλειά ανάλογη των προσόντων σας και ταυτόχρονα το μέλλον σας.

Να σημειωθεί ότι το πρώτο "ξεκαθάρισμα" του μεγάλου όγκου βιογραφικών σε μια εταιρεία, γίνεται αναπόφευκτα από τα ίδια τα βιογραφικά και τις συνοδευτικές επιστολές. Η πρώτη εντύπωση είναι καθοριστική για τις περαιτέρω κινήσεις, απορρίψεις ή συναντήσεις για συνέντευξη!


Θέλει τρόπο όχι κόπο

«Δεν αρκεί ο υποψήφιος εργαζόμενος να «ρίξει» απλώς σε ένα φύλλο χαρτί τις σπουδές και τα προσόντα του, θα πρέπει να δημιουργήσει ένα ελκυστικό βιογραφικό για να προσελκύσει και να κεντρίσει το ενδιαφέρον του εργοδότη ώστε να τον καλέσει για συνέντευξη, δηλαδή να περάσει ο υποψήφιος στο δεύτερο και καθοριστικό στάδιο για πρόσληψη» τονίζει στο antistrofa.gr ο Κώστας Παπαχατζής διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας ΑΝΑΔΕΙΞΗ που δραστηριοποιείται στο χώρο της επιλογής ανθρωπίνου δυναμικού και διευκριονίζει:

Το βιογραφικό δεν είναι η... αυτοβιογραφία μας, δεν θα πρέπει να μακροσκελές ούτε φλύαρο. Δεν θα πρέπει να το στέλνουμε...ασυνόδευτο, δηλαδή χωρίς μια σωστά διατυπωμένη ανταγωνιστική επιστολή!
 Σ’ αυτή την επιστολή, μπορείτε να εκφραστείτε, να επιχειρηματολογήσετε και να πείσετε τον μελλοντικό σας εργοδότη ότι αξίζει να σας καλέσει σε συνέντευξη.
 Στην ΑΝΑΔΕΙΞΗ  www.anadeixi.gr/ergasia μπορούμε να αξιολογήσουμε δωρεάν το βιογραφικό που μας στέλνει ένας ενδιαφερόμενος, για να κρίνουμε την καταλληλότητά του.

Στη συνέχεια αν το επιθυμεί, με μια ιδιαίτερη προσιτή τιμή για ανέργους, μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα νέο, σωστά δομημένο και ελκυστικό βιογραφικό που να ελκύει το ενδιαφέρον του αναγνώστη, δηλαδή του μελλοντικού εργοδότη του.

Επίσης για όσους το επιθυμούν μπορούμε να προβάλλουμε το βιογραφικό τους και στη νέα ανοικτή ηλεκτρονική βάση βιογραφικών της ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ που χρησιμοποιούν καθημερινά και δωρεάν, δραστήριοι εργοδότες σε όλη την Ελλάδα που αναζητούν προσωπικό αποφεύγοντας πλέον να δημοσιεύουν αντίστοιχες αγγελίες!»