Με δύο βραβεία επέστρεψε η «Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ»


Με δύο βραβεία επέστρεψε  από το  52ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκη ο σκηνοθέτης  Γιώργος Γκικαπέππας για την ταινία του

΄΄Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΄΄

Το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας του Ελληνικού Προγράμματος από:
την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου και από:

την Κριτική Επιτροπή της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Κριτικών Kινηματογράφου (FIPRESCI)







«Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ» ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΆΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η επίσημη πρώτη προβολή της ταινία έγινε στις 6 Νοεμβρίου και 20.30 στην αίθουσα Φρίντα Λιάππα στη Θεσσαλονίκη.

Ο Γιώργος Γκικαπέππας ασχολήθηκε με ένα πολύ δύσκολο θέμα. Τη μήτρα και τη γέννηση τη ζωής κάτω από δύσκολες ψυχολογικά και πρακτικά, συνθήκες

Όταν μάλιστα αυτός ο κόσμος που υποδέχεται τα παιδιά,τυγχάνει να είναι η σύγχρονη Ελλάδα της κρίσης και της ανασφάλειας, τότε ένα χαρμόσυνο γεγονός γίνετε εφιάλτης.


Μέσα από ένα κολλάζ γόνιμων ή άγονων ερώτων της Αθήνας του 2010, η ταινία προσπαθεί να εστιάσει στην ωριμότητά μας τη στιγμή που γεννάμε, όταν η ίδια μας η αντιφατική πολλές φορές πραγματικότητα μετατρέπει αυτό το θαύμα της ζωής σε θρίλερ.

Αν η ανωριμότητα είναι ίσως το γοητευτικό προσόν της παιδικής ηλικίας, στις περιπτώσεις των ενηλίκων προκαλεί τη θλιβερή εκδοχή των σύγχρονων σχέσεων: η π...αράνοια των καιρών μεταφέρεται σαν νόσημα στις ζωές των ζευγαριών που συμπεριφέρονται σαν παιδιά έξω από την παιδική ηλικία.

 Η ταινία μιλάει για τα παιδιά της τύχης -παιδιά που έρχονται σχεδόν ανεπιθύμητα μέσα σε μια πόλη που βράζει.
Τέσσερις διαφορετικές  περιπτώσεις ζευγαριών αντιμετωπίζυν τη στιγμή που η εγκυμοσύνη συγκρούεται και απειλεί να ματαιώσει τα σχέδια της  ζωή τους.

Έτσι:

Η κρίση του γάμου ενός μεσήλικου ζευγαριού καταλήγει σε μια οικογενειακή τραγωδία.

Το όπλο ενός παρανοϊκού αναγκάζει ένα νεαρό ζευγάρι να αντικρίσει αλλιώς μια πρόωρη εγκυμοσύνη.

Ένας άκαρπος αγώνας εξωσωματικών ενώνει και χωρίζει δύο στείρες γυναίκες που έχουν μοιραστεί τον ίδιο άντρα.

Μια νεαρή Ιρακινή μετανάστης, μόνη στο διαμέρισμά της, αναγκάζεται να γεννήσει με τη βοήθεια ενός μοναχικού Έλληνα γείτονα το παιδί της.

Οι ιστορίες εκτυλίσσονται στη διάρκεια μιας μέρας και διασταυρώνονται σε μια βίαιη και μοιραία μετωπική σύγκρουση επιβαρυμένη από τα οικονομικά γεγονότα που έχουν επηρρεάση την ψυχολογία ενός λαού



Παίζουν οι ηθοποιοί:

Κίκα Γεωργίου ,Άννα Καλαϊτζίδου ,Ναταλία Καλημερατζή ,Μαρία Τσιμά,Υρώ Λούπη,Γιώργος Ζιόβας,Λεωνίδας Κακούρης,Βασίλης Μπισμπίκης,Ιωσήφ Πολυζωίδης,Δημήτρης Κοτζιάς,Μιχάλης Σαράντης



Το σενάριο και η σκηνοθεσία είναι του Γιώργου Γκικαπέππα.



Για τις συνθήκες αυτής της ανεξάρτητης παραγωγής που έχει στοιχεία πραγματικά...επώδυνης γέννας μίλησε στο περιοδικό FLIX όπου μπορείτε να δείτε και το τρέιλερ της ταινίας.

http://flix.gr/articles/h-polh-twn-paidiwn-anoigei-tis-portes-ths.html


Από τις περιπτώσεις που η κρίση δεν επηρρεάζει τη δημιουργία ή μπορεί να εντάσσεται ως στοιχείο στη διαμόρφωση των χαρακτήρων.

Από το Γουδί σε ...γουδί



21 Οκτωβρίου 2011-Ένα ταξίδι στον χρόνο

Είστε σίγουροι ότι δε ζούμε ιστορική μαρμότα; Ακούω για κίνημα στο  Γουδί, μιλάει ένας  Βενιζέλος (από τη Θεσσαλονίκη αλλά χωρίς δίκοχο καπελάκι)

Το Κίνημα στοχεύει και τώρα  στην έξοδο της χώρας, στο πλευρό των συμμάχων;
Και ποιοί είναι  σύμμαχοι;
Είναι  long Life;
Και τον Ε. Βενιζέλο τον υποστηρίζει- σε αυτά- πάλι ένας  Γ. Παπανδρέου;
Θα ταξιδέψουν λέει και μαζί. Που για την Κρήτη;

Τώρα  ο Τριανταφυλλόπουλος αναφέρεται στον Κωνσταντίνο τον Β  ( ένας διάδοχος με ωραία μάτια και άσβεστο μίσος για τον Βενιζέλο (εκείνον με το καπελάκι που στο σπίτι του στα Χανιά μένει μια οικογένεια Μητσοτάκη που η κόρη είναι τώρα σε ένα δίπλα κανάλι))

Αχ αχ στο ζάπιγκ βλέπω ξύλο και διαδηλωτές, συνθήματα για τις συνθήκες εργασίας, το μεροκάματο, την ασφάλιση.
 Όλοι τραβάνε με κινητά και στέλνουν σε real time τις εικόνες στα ηλεκτρινικα ΜΜΕ.

Μια κυρία  είναι επάνω από έναν ξαπλωμένο εργάτη. Είναι η Τούσαινα;  Και εάν ναι, είχανε κινητά το 1936; (Ε ναι εμείς στη Θεσσαλονίκη ως προχό μπορεί και να είχαμε)

Πάει ο εργάτης. Ούτε το ονομά του έμαθα χθες. Είχαν όλοι πολύ δουλειά για το εάν το ΠΑΜΕ περιφρουρούσε τη Βουλή η τη διαδήλωση.
(Μείζον θέμα μπορεί να μου αλλάξει και τη ζωή....)

Ποιός θα τον μελοποιήσει τον διαδηλωτή ; Έστω και Aren B, trans, Hip Hop.

Τώρα τώρα ο Μάκης  λέει κάτι για τον Άρη Βελουχιώτη (Ο ευθυτενής αγωνιστής, στο άλογο που ακόμα γράφονται βιβλία για την τύχη του κομμένου κεφαλιού του. Κάποιοι οργανώνουν και κρυφά σαφάρι στα υπόγεια του Περισσού- άραγε θα αποκαλύψει ο Τράγκας την πληροφορία;-)

Να και το παρακράτος σε υπότιτλο στην Plasma  (Βγήκα στο μπαλκόνι ρώτησα τον Τζίμη από το συνεργείο δίπλα εάν τον λένε και Τίγρη αλλά με πέρασε για χαζεμένη)
Κοίταξα στο πάρκινγκ το αυτοκίνητο του γείτονα που κάνει μεταφορές. Είναι ακόμη 4Χ4 με full extra δε μοιάζει με τρίκυκλο (στα μάτια μου)

Μέχρι να γυρίσω στην TV είχαν φτάσει στον εμφύλιο. Έψαξα ρούχα ορειβατικά,  (ελπίζοντας όμως η νέα κυβέρνηση της παρανομίας να είναι του νησιού)

Ελπίδες φρούδες. Στο Σύνταγμα κατσικώθηκε  και αυτή. Περιμένει λέει την δεύτερη μεταπολίτευση.

Πάλι μπερδεύτηκα.
Καλά μετά το 1974 δεν έζησα δεύτερη μεταπολίτευση το 2004;
Αγέραστη ράτσα και οι Καραμανλήδες 30 χρόνια μετά και ούτε μια ρυτίδα ο Κωνσταντίνος.

Παρακαλώ κάποιος να μου πει.

Ζω στο 1909 του Γεωργίου του Α;

Θα πλέξω κάλτσες για τους Βαλκανικούς πολέμους; και πως;

Ξέρει να πλέκει ο φορητός; γιατί εγώ δεν...

Θα ξεπεράσω τον εθισμό μου να ακούω ειδήσεις μόνο από τον Χατζηνικολάου, ειδικά τώρα που όλα είνα μη πραγματικά;

Να κάνω αίτηση για πρόσληψη στην " Εφημερίδα των Κυριών" η κ. Παρρέν μπορεί να με προσλάβει με την Συλλογική Σύμβαση του 1888. Σίγουρα είναι καλύτερη της σημερινής.


Μήπως  τελικά κάνω πορεία με τη νεολαία Λαμπράκη;  (Θα δικαιωθεί και το Ζ)

Δουλεύω δίπλα δίπλα με τον Γρηγόρη Στακτόπουλο; και όχι με τον Μπάμπη;
Σε λίγο θα δω το πτώμα του Πολκ στον Λευκό Πύργο;

Αν περάσω από την Μπουμπουλίνας θα με δέρνουν στην ταράτσα;

Η διπλανή μου οδός λέγεται ακόμη Μαρίνου Αντύπα η περνώντας από τη Θεσσαλία για να πάω στην μάνα μου, θα πιώ τσίπουρα με τον Μαρίνο στον κάμπο;
Υπάρχουν και θετικά. Μπορεί επιτέλους να συναντήσω και τον Αθανάσιο Σουλιώτη Νικολαϊδη που πολύ τον θαυμάζω (κούκλος) Αλλά αυτός έφυγε νωρίς Χρόν(ε)η μου...

Ποιά διαβολοσπέρματα παίζουν με τα νεύρα μας;
Τόσες  συμπτώσεις σε λέξεις,  προσώπα, συσχετισμούς, καταστάσεις;

Μέχρι να βγει η χώρα από την χρονομηχανή-πατητήρι που την κάνει μούστο στους ξένους επενδυτές και ξύδι για τους Έλληνες φορολογούμενους βάζω ξυπνητήρι γιατί ...

Έχω  να πάω τον πατέρα μου στον παιδικό;

Εξάλλου η μοίρα της γενιάς  του είναι γνωστή.

Είναι οι τελευταίοι εργαζόμενοι που μπόρεσαν με την αμοιβή τους να δημιουργήσουν και να συντηρήσουν οικογένειες.

Οι επόμενοι;  Στο γουδί....













Στο Γουδί της ιστορικής Μαρμότας

Είναι 21-10-2011;

Είστε σίγουροι ότι δε ζούμε ιστορική μαρμότα; Ακούω για Γουδί, βλέπω Βενιζέλο, τώρα ο Τριανταφυλλόπουλος αναφέρεται στον Κωνσταντίνο τον Β, τα δελτία λέγανε για παρακράτος μετά κάτι για εμφύλιο.

Είστε τόσοι φίλοι κάποιος να μου πει.

Ζω στο 1909 του Γεωργίου του Α; θα πλέξω κάλτσες για τους Βαλκανικούς πολέμους; και πως; ξέρει να πλέκει ο φορητός;

Λέω να κάνω αίτηση για πρόσληψη στην " Εφημερίδα των Κυριών" η κ. Παρρέν μπορεί να με προσλάβει.

Μήπως κάνω πορεία με την νεολαία Λαμπράκη; δουλεύω δίπλα δίπλα με τον Γρηγόρη Στακτόπουλο; σε λίγο θα δω το πτώμα του Πολκ στον Λευκό Πύργο;

Αν περάσω από την Μπουμπουλίνας θα με δέρνουν στην ταράτσα;

Μήπως να ξυπνήσω το πρωϊ για να πάω τον πατέρα μου στον παιδικό;

Βοηθείστε