Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μικρο-Σατυρικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μικρο-Σατυρικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η ζαρτιέρα από το σχέδιο Μάρσαλ και το τοπικό γουρουνοτσάρουχο

Θα σας πω μια ευτράπελη,  πραγματική ιστορία, που μου αφηγήθηκε σήμερα το  πρωί η φιλοξενούμενη της μητέρας μου.


Ο εμφύλιος στην Ελλάδα είναι στο φόρτε του.

 Ο Κουμμουνιστικός κίνδυνος απειλεί τους ουρανούς μας και οι Αμερικανοί ξαγρυπνούν αναζητώντας τρόπο να μη  ΄΄βραχούμε΄΄ από τους Κουμουνιστές.
Το σχέδιο Μάρσαλ μπαίνει σε εφαρμογή και χιλιάδες πακέτα ένδυσης, υπόδησης και  λοιπών (σε άλλη ανάρτηση τα λοιπά) φτάνουν σε διάφορες περιοχές της χώρας.
Κάθε κουτί και μια έκπληξη για τον παραλήπτη.

Στη δική μας ιστορία πρωταγωνιστεί το κουτί της μικρής  Α

Ζει σε ένα ορεινό χωριό της Μακεδονίας , δουλεύει στα χωράφια, ντύνεται με υφαντά και ονειρεύεται ένα δικό της ζευγάρι από γουρουνοτσάρουχα, αφού τα παπούτσια είναι ένα είδος που δεν ευδοκιμεί στον τόπο  και στα οικονομικά της οικογένειας.
Το κουτί της Αμερικανικής βοήθειας ήρθε μέσω της πρόνοιας.
Το άνοιξε με ενθουσιασμό και ειδική τελετουργία.
Η πρώτη εντύπωση που της άφησε το σακάκι του κουτιού ήταν …γυαλιστερή.
Το στόλιζαν πολλά  χρυσά κουμπιά και σιρίτια. Το φόρεσε ενθουσιασμένη και για μέρες ήταν πολύ περήφανη. Μέχρι τη στιγμή που κάποιος μορφωμένος συγχωριανός της είπε ότι ήταν σακάκι… στρατηγού.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά η Α άλλαξε όνομα και από Α οι χωριανοί τη φώναζαν ΄΄Στρατηγό΄΄
Το κουτί όμως ΄΄φιλοξενούσε΄΄ και ένα αντικείμενο αγνώστου ταυτότητος.
Ήταν κάτι σα  νάιλον κάλτσες αλλά χωρίς λάστιχο, καλτσοδέτα κλπ. Είχε μόνο κλιπσάκια.
Μετά από σύσκεψη, οι γυναίκες του χωριού κατέληξαν ότι είναι έξυπνο γυναικείο εσώρουχο  .
Ότι και να έκαναν όμως  το ΄΄εσώρουχο΄΄ δεν κάλυπτε τα επίμαχα
Πέρασε καιρός μέχρι να μάθουν ότι πράγματι ήταν κάλτσες αλλά …ζαρτιέρας.

Το ΄΄Μάρσαλ΄΄ δεν έστειλε τη ζαρτιέρα για να σετάρει τη βοήθεια
.
Εκείνες τις ημέρες ο παππούς της μικρής Α της έκανε επιτέλους δώρο τα ποθητά γουρονοτσάρουχα και μια συμβουλή χρήσης.
Όταν πήγαινε στο χωράφι φορώντας τις κάλτσες δεμένες με κορδέλες , τα γουρουνοτσάρουχα και το σακάκι στρατηγού έπρεπε να έχει το νου της στα πεινασμένα σκυλιά για να μη της φάνε τα παπούτσια.

΄΄Θα σκάψεις μια γούβα και θα τα θάψεις καλά. Βάλε και μια πέτρα από πάνω΄΄

Η Α έσκαψε τη γούβα, έβαλε μέσα τα τσαρούχια και δίπλα άφησε τις κάλτσες και τη στολή.
Μάταια. Λίγες ώρες μετά, στη γούβα υπήρχε μόνο το ένα γουρουνοτσαρουχάκι, το άλλο  το χώνευε ένας γκέκας.
Παρά τα κλάματα ο παππούς ουδέποτε της έφτιαξε δεύτερο.
Εκείνο το ένα τσαρούχι έμεινε 25 χρόνια κρεμασμένο στον τοίχο. Όσα δηλαδή ήταν και τα χρόνια φυλάκισης και εξορίας του πατέρα της που ως απλός βοσκός δεν ήξερε γραφή, ανάγνωση και Μαρξ.

Ευτυχώς όμως, κάπου στις εξορίες, γνώρισε τον Μίκη Θεοδωράκη που του έμαθε απ όλα.

Όταν η Α κλήθηκε στην αστυνομία και την είπαν κουμμουνίστρια ρώτησε τι είναι αυτό, το έμαθε καλά.
Το χωριό σταμάτησε να τη φωνάζει ΄΄Στρατηγό΄΄ ήταν το παιδί του επικίνδυνου αριστερού και έπρεπε να φύγει από τον τόπο.
Πενήντα χρόνια μετά γύρισε να θάψει το ένα και μόνο γουρουνοτσάρουχο που απέμεινε από το πλιάτσικο μιας ζωής και μιας μηδαμινής καταπατημένης , από το δημόσιο και φίλους, περιουσίας.

Το ματωμένο ποτό της κρίσης συνοδεύει το νέο φόρεμα της Σκάρλετ Ο Χάρα

Έχω άλλα 10 λεπτά πριν επιστρέψω στη ζώσα πραγματικότητα που επέλεξα για το 2014. Σε αυτό το χρονικό  διάστημα θέλω να σας περιγράψω, μια νύχτα και ένα  φόρεμα, από βελούδινες κουρτίνες, σαν αυτό της Σκάρλετ Οχάρα.

 Η νύχτα

 Γύρισα από ταξίδι με πολύ υπερένταση και πριν φτάσω σπίτι μου, σταμάτησα για ένα ποτό στο ωραιότερο και αγαπημένο μου Launch Bar της Αθήνας (σύμφωνα με την αισθητική μου στο ντεκόρ, τη μουσική, τις εγκαταστάσεις ήχου και το σέρβις) Ήπια το χειρότερο bloody mary της ζωής μου. (Έμοιαζε με το μαρινάρισμα που κάνω σε σαγανάκι ψαρικών)

Η σερβιτόρα είχε ύφος απόγνωσης και μου χαμογέλασε, με πολύ κόπο,  όταν τη ρώτησα αν, λόγω της επιλογής μου, θα με δολοφονήσει ο μπάρμαν.

 Ο μπάρμαν ήθελε πράγματι να με δολοφονήσει (φάνηκε από το ποτό) Ο dj το ίδιο (φάνηκε από τη μουσική) Στο μαγαζί, που ήθελες κράτηση πολλές ημέρες πριν για να βρεις τραπέζι, τώρα το προσωπικό ήταν υπεράριθμο των θαμώνων.  Η παρέα μου (με έφεση στους προϋπολογισμούς) αντί να ασχοληθεί με εμένα  κοστολογούσε τη χασούρα της βραδιάς… για το μαγαζί

Στο βάθος ο σεφ συλλογιζόταν τη μετανάστευση, όπως και εγώ (υποθέτω)

Φυσικά η υπερπαραγωγή στον στολισμό του bar, λόγω εορτών, δε μαρτυρούσε την ψυχό-πτωση (δική μου λέξη)  προσωπικού και θαμώνων.
Η διάθεση μου να απομακρυνθώ από τις ατέρμονες παθητικές συζητήσεις για την κρίση, μετατράπηκε σε αντανακλαστική συνδικαλιστική αντίληψη.

Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα έθεσα σε λειτουργία το  ψυχο-σκάνερ μου (δική μου λέξη. Η  επινόηση της ιδιότητας  ανήκει σε διευθυντή μου στα ΜΜΕ και πρώην φορτηγατζή σε δρομολόγια της Υεμένης)  και διάβασα στα πρόσωπα των εργαζομένων  ότι πριν  λίγες  ώρες,  ίσως να τους ανακοινώθηκε το ενδεχόμενο να απολυθούν ή η απόφαση να κλείσει το μαγαζί (δε θα το αντέξω για λόγους αισθητικής)

Είχα φαντασιωθεί  ένα δίωρο σε χώρο υψηλής αισθητικής χωρίς συμπτώματα κρίσης –έτσι για να την ξεχάσω- και βίωσα την υποκριτική ενός χώρου στιγματισμένου από την κρίση.

Κατέληξα ότι έχουν καταρρεύσει και οι τελευταίες γιάφκες του καπιταλισμού και του νεοαστισμού (δική μου λέξη) στα Βόρεια Προάστια της Αθήνας και σε μια – απέλπιδα- προσπάθεια, να κρατηθώ, μερικούς μήνες ακόμη στη χώρα, ρώτησα τη σερβιτόρα αν  ξέρει το ΠΑΜΕ και εάν έχει υπογράψει σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου.

Το φόρεμα

Ένα βελούδινο φόρεμα like Σκάρλετ Οχάρα
Η κοπέλα με τα μαύρα μάτια και τα ξανθιά φρύδια και μαλλιά κοίταξε πρώτα το άθικτο ποτό μου και μετά- είμαι βέβαιη- ότι αναρωτήθηκε: «Κάπου αλλού θα έχει πιεί αυτή και λέει άγνωστες λέξεις»
Το ψυχο-σκάνερ μου (δική μου λέξη) έχει, πλέον,  ρελέ με δυνατότητα να με αποφορτίζει όταν απαιτώ να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους  οι άνθρωποι, που ακόμη μαθαίνουν,  τα βασικά των αναγνωστικών, Like:
: «Η γιαγιά τηγανίζει ψάρια» , « Που είναι η Λόλα» ή «Ο Μίμης παίζει μπάλα»
Μετά από όλα αυτά, μάσησα τα φυτά του ποτού, μάζεψα τα μαλλιά μου, με τον αναδευτήρα του κοκτέΪλ  και επικεντρώθηκα στις  4τράμετρες  βελούδινες κουρτίνες.

Ως νέα Σκάρλετ Οχάρα με καστανά και όχι πράσινα μάτια, είχα τη χαρά να στέκομαι δίπλα σε κουρτίνες  με χρυσαφί χρώμα, που θα μπορούσαν να γίνουν το δικό μου φόρεμα  και να αναδείξουν το δικό μου ελληνικό(;) βλέμμα , για να ζητήσω βοήθεια κοινού ,από τον Ρετ Μπάτλερ. (Ήμουν βέβαιη ότι κάποιος δικός μου Ρετ βρίσκεται, ή θα βρεθεί σε φυλακή για χρέη στο ΙΚΑ ή το ΤΕΒΕ ) προκειμένου να σώσω τη συμβολική βελανιδιά.

Στο λογαριασμό δεν ήρθαν οι κουρτίνες.

Πληρώθηκε μόνο ένα ματωμένο –άθικτο ποτό- και υποτιμήθηκε η αξία της απόφασης ενός ψυχο-σκάνερ να μη γίνει Vabir σε μια χώρα, που η σήψη  άρα και η αναγέννηση μπορούν… να περιμένουν….

ΣΣ. Φυσικά όταν οι κουρτίνες βγούνε σε πλειστηριασμό θα τις κάνω φορεματάκι, για να σώσω τη συμβολική βελανιδιά  του ρομαντικού μου αντι εαυτού.   Μέχρι τότε συμβουλεύω να με ζυγώνουν φίλοι με άρματα και σκελέες . Όλοι άλλοι πολλά λόγια, θεωρία, φασαρία και χαμένος χρόνος που… δεν έχω

Τηλεφωνήστε με χρέωση για λίγη Ξηρο-λαγνεία. Οι τυχεροί λαμβάνουν Δωροεπιταγή

Τα πλέον αντιπαραγωγικά μου βράδια είναι αυτά της Δευτέρας.

Υποκύπτω-η εξαρτημένη-σε όλα τα δελτία εδήσεων και τα χέρια μου αυτονομούνται.
Συνδέονται (τα χέρια μου)με το πληκτρολόγιο, που συνδέεται με εσάς, που συνδέεστε με όσα συμβαίνουν και με συνδέετε με μια ΜΜΕ-πραγματικότητα που έχω αποκηρύξει (όλοι οι καλλιτέχνες έχουν αποκηρύξει έργα τους, οι πολιτικοί ποτέ, οι διχασμένοι ακόμη ψάχνουν)

Παρασύρθηκα το απόγευμα από την Ξηρο-φιλολογία και κατρακυλώ τώρα από την Ξηρο-λαγνεία που καλιεργείται από την τηλεόραση.
Παρακολουθώ πολιτική εκπομπή με πάνελ Μπεν Μιχ πολιτικών δημοσιογράφων και πασών των πολιτών που παρεμβαίνουν τηλεφωνικά.

 Ο δημοσιογράφος παρουσιαστής διακόπτει τη ροή της κουβέντας για να ρίξει την κάρτα με τον...διαγωνισμό.

Οι τηλεθεατές με χρέωση εως 2 ευρο καλούνται να απαντήσουν με  ναι η όχι στη σφυγομέτρηση (αυτό είναι;)

΄΄Πιστεύετε ότι ο Ξηρός θα  κάνει πράξη τις απειλές του;''

Ένας τυχερός μετά τη σφυγομέτρηση (αυτό είναι;) θα κερδίσει...ψώνια με δωροεπιταγή 150 ευρο.

Το πάνελ (πολιτικών και δημοσιογράφων) κάνει ησυχία, δεν ενοχλείται, θεωρεί ηθικά, τηλεοπτικά, εγληματολογικά, εμπορικά και σεξουαλικά ορθή τη ....σφυγομέτρηση

Στα πρόθυρα εγκεφαλικού και άφωνου εμφράγματος εγκατέλειψα ότι έκανα και άφησα τα χέρια μου να αυτονομηθούν και να γράψουν:

''Πάρε κόσμε. Μάντεψε αν ο Ξηρός εκτελέσει ή αν δεν εκτελέσει και λέει φούσκες. Χρεώσου 2 ευρο και θα πετύχεις δυο ηδονές. Θα πεις τη γνώμη σου και θα τζογάρεις για τα ψώνια.

Η ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ΄΄

ΕΣΡ,ΕΣΡ Είσαι εδώ ή είσαι αλλού;
Και γιατί θέλουμε ΕΣΡ για να να μας κάνει Ντα;

Ακρωτηριάζω, αμέσως, τα χέρια μου και τα αφήνω στο πληκτρολόγιο.

Αυτή είναι η Ξηρο-κόμματη  ενημέρωση που μου επέβαλλαν οι μη αντιδρώντες πολίτες
Αυτή είναι η απεγνωσμένη επιχειρηματική δράση των ΜΜΕ σε μια Ξηρή, διαφημιστικά, εποχή
Αυτή είναι μια χώρα που δεν έχει χώρο για ακρωτηριασμένους,ηθικά, ΜΜΕ-νημερωτές

Και αυτό είναι το Blog μου  και το κάνω ότι θέλω.
Το βάζω κάτω και το πατάω

Είμαι η Νατάσα Μποζίνη, είμαι καθαρή, θα γίνω Σεφ και με εως 2 ευρο στον λογαριασμό μου ένας τυχερός θα κερδίσει, δια βίου, τα νέα μου πιάτα.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΡΟΣΕΥΧΗΤΑΡΙ 2 -ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΓΕΝΝΗΜΕΝΟ

Ζητώ ταπεινά συγνώμη που άργησα πολύ, να συνδεθώ με σένα και το θείο.
Κάθε ποινή καλόδεχτη, τώρα να την πληρώσω.

Θέλεις γονατιστή να σου  διαβάσω ύμνους;
Να καταπιώ αμάσητο στεγνό συγχωροχάρτι;
Μήπως στο Άνθιμο σιμά, στασίδι να νοικιάσω και 40 μέρες, άλαλη και ταπεινή, τους λόγους του να αδράξω;
Θέλεις  προικώα  ακίνητα να πάω να σου τάξω;

Σκέψου και απάντησε γοργά, το μήνυμά σου στείλε και φρόντισε, η προσευχή της δούλης σου να πιάσει.   

Δώσε νε είναι αυτή η τυχερή, σενάριο που θα γράψει, για πράκτορες, πρωθυπουργούς, σπουδαίους κυβερνήτες και άφαντους πολίτες.
Ευλόγησε και την σπουδή στο Χόλυγουντ να φτάσει , να γίνει υπερπαραγωγή, σάουντρακ να πουλήσει και η δούλη σου  η ταπεινή κάπως να θησαυρίσει.

Αν πάλι δεν μπορείς, πες της ροζάριο να αγοράσει και στου νέου Πάπα την αυλή αμέσως να αποδράσει.

Και κάτι ακόμη σοβαρό κοίταξε να φροντίσεις και από όλα αυτά τα λεξικά μια λέξη να την σβήσεις.
Είναι εκείνη η παλιά, ήρθε μετά τα ΄΄ανθεστήρια΄΄ τα βιομηχανικά. Σύμβαση συλλογική την είπανε αλλά πάει.

Μοιρολογήσανε πολλοί, λεφτά νομίζαν χάσαν, αλλά θρήνησαν λιγοστοί  που σαν σύμβολο την κλάψαν. Άθαφτη απέμεινε τελικά  και σε φορμόλη μπόμπα .
Η δούλη σου δεν το  μπορεί και ακόμη υποφέρει.

Κάνε τη βρώμικη δουλειά, προσευχητάρι άγιο και απάλλαξε από την μνήμη της, ανάγκη για αγώνες.  
 Είναι βαρύ το αίτημα, προσευχητάρι άγιο, οι εποχές αλλάξανε και οι πιστοί  εκλείψαν.

Πρόσεξε λοιπόν καλά, για να μη μείνεις μόνο, να είσαι άκριτο, σωστό με μύρα, λιβάνια και εισφορές ασφαλιστικές, πάντα φορτωμένο. 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΡΟΣΕΥΧΗΤΑΡΙ 1
http://natasabozini.blogspot.gr/2013/03/1.html 

ΤΑ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ ΤΩΝ ΚΟΜΙΚΣ

Το βρήκα αναρτημένο στον τοίχο του Βασίλη Γαλανού και δεν μπόρεσα να αντισταθώ και να μην το οπτικοποιήσω
Ν.Μ

(Αναδημοσίευση)

ΠΡΟΣ ΣΚΕΨΗ.............

Δεν γίναμε «σωστοί άνθρωποι» διότι μεγαλώσαμε βλέποντας:

· Τον Σκρουτζ Μακ Ντακ να συσσωρεύει πλούτο, εκμεταλλευόμενος ακόμα και τους συγγενείς του.

· Τον Ντόναλντ Ντακ με τα ανίψια του να είναι μια ζωή άνεργοι και όμως να επιβιώνουν.


· Τον Μίκι Μάους να υπόσχεται γάμο στη Μίνι, αλλά να μη την παντρεύεται ποτέ.

Τον Αλαντίν να είναι κλέφτης και να κάνει παρέα με τον Αλή Μπαμπά και άλλους 40 κλέφτες.

· Τον Μπαγκς Μπάνυ να είναι ο πιο αλήτης της παρέας και να κλέβει συνεχώς το καρότο το επιούσιο.
Τον Πινόκιο να λέει συνεχώς ψέματα.

· Τον Ντάφυ Ντακ, να κοροϊδεύει όλο τον κόσμο.

· Τον Ταρζάν να τριγυρνάει γυμνός από δω κι από κει.

· Τη Σταχτοπούτα να γυρνάει σπίτι της μεσάνυχτα. Και ξυπόλυτη.


· Τη Χιονάτη να μένει σε ένα σπίτι με επτά άντρες!!!

Τον Ποπάυ να έχει τατουάζ και να καπνίζει συνεχώς πίπα
Τον Μπάτμαν να οδηγεί με 300 χλμ την ώρα, παραβιάζοντας όλους τους κώδικες.
· Τον Σούπερμαν να κρύβει την πραγματική του ταυτότητα.

· Και τελευταίο τον Πάκμαν, να τρέχει σε ένα σκοτεινό λαβύρινθο με ηλεκτρονική μουσική, καταπίνοντας χαπάκια αγνώστου προελεύσεως.4

Με όλο αυτό το παιδικό μορφωτικό back-ground, περιμένει κανείς κάποια προκοπή κατά την ενηλικίωση;


...καθυστερηση ήχου στην επιστροφή..

προτείνει ή γράφουσα ή ενημέρωση ΄΄κονσέρβα΄΄ όπως λεει η φίλη μου η Μελίνα Καραπαναγιωτίδου σε μια προσπάθεια να συμβάλλει και ο κλάδος μας στο να διανθίσει την παρακάτω φωτογραφία-σχόλιο.


Από το Γουδί σε ...γουδί



21 Οκτωβρίου 2011-Ένα ταξίδι στον χρόνο

Είστε σίγουροι ότι δε ζούμε ιστορική μαρμότα; Ακούω για κίνημα στο  Γουδί, μιλάει ένας  Βενιζέλος (από τη Θεσσαλονίκη αλλά χωρίς δίκοχο καπελάκι)

Το Κίνημα στοχεύει και τώρα  στην έξοδο της χώρας, στο πλευρό των συμμάχων;
Και ποιοί είναι  σύμμαχοι;
Είναι  long Life;
Και τον Ε. Βενιζέλο τον υποστηρίζει- σε αυτά- πάλι ένας  Γ. Παπανδρέου;
Θα ταξιδέψουν λέει και μαζί. Που για την Κρήτη;

Τώρα  ο Τριανταφυλλόπουλος αναφέρεται στον Κωνσταντίνο τον Β  ( ένας διάδοχος με ωραία μάτια και άσβεστο μίσος για τον Βενιζέλο (εκείνον με το καπελάκι που στο σπίτι του στα Χανιά μένει μια οικογένεια Μητσοτάκη που η κόρη είναι τώρα σε ένα δίπλα κανάλι))

Αχ αχ στο ζάπιγκ βλέπω ξύλο και διαδηλωτές, συνθήματα για τις συνθήκες εργασίας, το μεροκάματο, την ασφάλιση.
 Όλοι τραβάνε με κινητά και στέλνουν σε real time τις εικόνες στα ηλεκτρινικα ΜΜΕ.

Μια κυρία  είναι επάνω από έναν ξαπλωμένο εργάτη. Είναι η Τούσαινα;  Και εάν ναι, είχανε κινητά το 1936; (Ε ναι εμείς στη Θεσσαλονίκη ως προχό μπορεί και να είχαμε)

Πάει ο εργάτης. Ούτε το ονομά του έμαθα χθες. Είχαν όλοι πολύ δουλειά για το εάν το ΠΑΜΕ περιφρουρούσε τη Βουλή η τη διαδήλωση.
(Μείζον θέμα μπορεί να μου αλλάξει και τη ζωή....)

Ποιός θα τον μελοποιήσει τον διαδηλωτή ; Έστω και Aren B, trans, Hip Hop.

Τώρα τώρα ο Μάκης  λέει κάτι για τον Άρη Βελουχιώτη (Ο ευθυτενής αγωνιστής, στο άλογο που ακόμα γράφονται βιβλία για την τύχη του κομμένου κεφαλιού του. Κάποιοι οργανώνουν και κρυφά σαφάρι στα υπόγεια του Περισσού- άραγε θα αποκαλύψει ο Τράγκας την πληροφορία;-)

Να και το παρακράτος σε υπότιτλο στην Plasma  (Βγήκα στο μπαλκόνι ρώτησα τον Τζίμη από το συνεργείο δίπλα εάν τον λένε και Τίγρη αλλά με πέρασε για χαζεμένη)
Κοίταξα στο πάρκινγκ το αυτοκίνητο του γείτονα που κάνει μεταφορές. Είναι ακόμη 4Χ4 με full extra δε μοιάζει με τρίκυκλο (στα μάτια μου)

Μέχρι να γυρίσω στην TV είχαν φτάσει στον εμφύλιο. Έψαξα ρούχα ορειβατικά,  (ελπίζοντας όμως η νέα κυβέρνηση της παρανομίας να είναι του νησιού)

Ελπίδες φρούδες. Στο Σύνταγμα κατσικώθηκε  και αυτή. Περιμένει λέει την δεύτερη μεταπολίτευση.

Πάλι μπερδεύτηκα.
Καλά μετά το 1974 δεν έζησα δεύτερη μεταπολίτευση το 2004;
Αγέραστη ράτσα και οι Καραμανλήδες 30 χρόνια μετά και ούτε μια ρυτίδα ο Κωνσταντίνος.

Παρακαλώ κάποιος να μου πει.

Ζω στο 1909 του Γεωργίου του Α;

Θα πλέξω κάλτσες για τους Βαλκανικούς πολέμους; και πως;

Ξέρει να πλέκει ο φορητός; γιατί εγώ δεν...

Θα ξεπεράσω τον εθισμό μου να ακούω ειδήσεις μόνο από τον Χατζηνικολάου, ειδικά τώρα που όλα είνα μη πραγματικά;

Να κάνω αίτηση για πρόσληψη στην " Εφημερίδα των Κυριών" η κ. Παρρέν μπορεί να με προσλάβει με την Συλλογική Σύμβαση του 1888. Σίγουρα είναι καλύτερη της σημερινής.


Μήπως  τελικά κάνω πορεία με τη νεολαία Λαμπράκη;  (Θα δικαιωθεί και το Ζ)

Δουλεύω δίπλα δίπλα με τον Γρηγόρη Στακτόπουλο; και όχι με τον Μπάμπη;
Σε λίγο θα δω το πτώμα του Πολκ στον Λευκό Πύργο;

Αν περάσω από την Μπουμπουλίνας θα με δέρνουν στην ταράτσα;

Η διπλανή μου οδός λέγεται ακόμη Μαρίνου Αντύπα η περνώντας από τη Θεσσαλία για να πάω στην μάνα μου, θα πιώ τσίπουρα με τον Μαρίνο στον κάμπο;
Υπάρχουν και θετικά. Μπορεί επιτέλους να συναντήσω και τον Αθανάσιο Σουλιώτη Νικολαϊδη που πολύ τον θαυμάζω (κούκλος) Αλλά αυτός έφυγε νωρίς Χρόν(ε)η μου...

Ποιά διαβολοσπέρματα παίζουν με τα νεύρα μας;
Τόσες  συμπτώσεις σε λέξεις,  προσώπα, συσχετισμούς, καταστάσεις;

Μέχρι να βγει η χώρα από την χρονομηχανή-πατητήρι που την κάνει μούστο στους ξένους επενδυτές και ξύδι για τους Έλληνες φορολογούμενους βάζω ξυπνητήρι γιατί ...

Έχω  να πάω τον πατέρα μου στον παιδικό;

Εξάλλου η μοίρα της γενιάς  του είναι γνωστή.

Είναι οι τελευταίοι εργαζόμενοι που μπόρεσαν με την αμοιβή τους να δημιουργήσουν και να συντηρήσουν οικογένειες.

Οι επόμενοι;  Στο γουδί....